'Το όνομα αυτής της ένωσης είναι «αγάπη», «αληθινή αγάπη». Μια θρησκεία με Θεό το αγαπημένο πρόσωπο που η πνοή της εκπορεύεται από την αφοσίωση και το πάθος. Γι’ αυτήν την πίστη και οι μεγαλύτερες ακόμα θυσίες συμβαίνουν ωσάν να επρόκειτο για χαριτωμένες απολαύσεις.'

από επιστολή του Βίκτορος Ουγκό προς την Αντέλ Φουσέρ το 1821

* * *

  'Τις γυναίκες που κυλιούνται μ’ όποιον να ’ναι στις άκρες των καλντεριμιών και τα αμούστακα αγόρια που εξαγοράζονται συχνά από ευγενείς κυρίους, «τσούλες» και «διεφθαρμένους» τους αποκαλούμε έχοντας για κριτίριο τη μικρή ποσότητα πόνου που δαπανούν και τη μεγάλη ποσότητα ευκολίας στα δοσίματα και τα παρσίματά τους. Μα αντίθετα με τα όσα διέπουν της σάρκας τα παιχνίδια, στην αγάπη, όσο περισσότερο σπαταλά κανείς τον εαυτό του τόσο πιο άξιος γίνεται.'

από επιστολή του Ντιντερό στη Σοφί Βολάν το Μάρτιο του 1761

* * *

  'Είθε αυτή να είναι η μοναδική στιγμή υποτέλειας ενός βασιλιά. Να περιποιείται τις πολύτιμες τρίχες της αγαπημένης του κυρίας.'

από επιστολή του Ερρίκου του Δ' προς τη Γκαμπριέλ ντ’ Εστρέ

* * *

  'Να μιμείσαι τις γυναίκες εξήντα ετών θέλω, όσο κι αν απέχεις από αυτή την ηλικία. Αν ήσουνα σωστή, εγώ θα έπρεπε να είμαι το μοναδικό άτομο του οποίου η νηφαλιότητα θα ήταν αυτοσκοπός σου. Κι ο μόνος τρόπος για να είμαι εγώ καλά μαζί σου είναι να δείχνεις διαγωγή απόλυτης ευπρέπειας και τέλειας σεμνότητας. Η συναισθηματική αστάθεια, η φυγή και η απιστία αφυπνίζουνε, λένε, το σύζυγο ή και τον εραστή. Το δέχομαι. Ισχύει αυτό. Εφόσον αυτός είναι από μόνος του διεφθαρμένος και έκφυλος. Όμως η δική μου ψυχή δεν φέρει τέτοια άθλια παρακαταθήκη. Και μόνο η ιδέα ότι μια γυναίκα ενόσω ήταν στην αγκαλιά μου σκεφτόταν κάποιον άλλο άντρα με έκανε να ανατριχιάζω από απέχθεια και πάντα αρνιόμουν να ξανασυναντήσω κάποια για την οποία είχα πλέον αμυδρά την υποψία ότι θα μπορούσε νοερώς να με έχει εξαπατήσει. Αααχ! Κι ήταν τόσο ρομαντικό, τόσο ευχάριστο να ονειρεύομαι γηρατειά χουχουλιάρικα στον κόρφο μιας πιστής συζύγου. Κάποιας που δε θα διέθετε τα κότσια να με απογοητεύσει.'

από επιστολή του Μαρκήσιου Ντε Σαντ στη σύζυγό του

* * *

  'Λατρεύω τους ελάχιστους φίλους που μου έχουν απομείνει και πάνω απ’ όλους κι απ’ όλα νοιάζομαι για τη συμβία μου, της οποίας η ευτυχία αποτελεί τον ύψιστο σκοπό μου. Για χάρη της γυναίκας αυτής είμαι διατεθειμένος να προβώ σε θυσίες.'

από προσωπική επιστολή-έκθεση του Μαρκήσιου Ντε Σαντ στον υπεύθυνο του ιδρύματος στο οποίο ήταν έγκλειστος, 28 Νοεμβρίου 1783


Ερωτικές Επιστολές, μτφρ. Τζένη Κωστοπούλου, εκδ. Ποντίκι

  'Στη μαγιάτικη σαλάτα δεν υπάρχουν τόσα διαφορετικά λαχανικά όσα ήταν τα γαμήσια που έκλεινε μέσα στο φέρετρό της.'

Πιέτρο Αρετίνο, Η Κρυφή Ζωή των Καλογριών, μτφρ. Ασημίνα Μητσομπόνου, εκδ. Το Ποντίκι

‎  'Το έγκλημα, τη γεύση του οποίου το ανθρώπινο ζώο άντλησε μέσα από την κοιλιά της μάνας του, είναι πρωτογενώς φυσικό. Η αρετή αντίθετα είναι τεχνητή, υπερφυσική, γιατί χρειάστηκαν σε κάθε εποχή και σε κάθε έθνος θεοί και προφήτες για να την διδάξουν στην ζωώδη ανθρωπότητα και ο άνθρωπος μόνος του δεν θα είχε σταθεί ικανός να την ανακαλύψει. Το κακό γίνεται χωρίς προσπάθεια, φυσικά, μοιραία. Το καλό είναι πάντα ένα προϊόν τέχνης.'

Σαρλ Μποντλέρ, 'Ο Ζωγράφος της Μοντέρνας Ζωής' από το Αποφθέγματα Παρηγοριάς για τον Έρωτα. Ο Ζωγράφος της Μοντέρνας Ζωής, μτφρ. Στέργιος Βαρβαρούσης, εκδ. Ερατώ
Stare - Jenny Saville

  '-«Δεν καταλάβαινε ότι είσαι μοναχικός τύπος. Οι άντρες έχουν διαφορετική ιδιοσυγκρασία.»
  -«Δε σκεφτόταν ποτέ τη δική μου. Όπως σου είπα, αν δεν κουνιόταν ή δε στρυφογύριζε χορεύοντας, δεν πίστευε πως συμβαίνει κάτι. Οτιδήποτε άλλο την έκανε να βαριέται. Ω, με πλήτει αυτό ή με πλήτει εκείνο. Βαριέμαι να παίρνω πρωινό μαζί σου. Βαριέμαι να σε βλέπω να γράφεις. Χρειάζομαι προκλήσεις.»
   -«Δε μου φαίνεται τελείως λάθος.»
   -«Προφανώς όχι. Αλλά ξέρεις, μονάχα οι βαρετοί άνθρωποι βαριούνται. Πρέπει να κεντρίζουν διαρκώς τον εαυτό τους για να νιώσουν ζωντανοί.»'

Τσαρλς Μπουκόβσκι, 'Ο Λευκός Σκύλος', Πόλη των Αγγέλων, μτφρ. Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, εκδ. Απόπειρα

'Victim of Changes' [album: Sad Wings of Destiny (1976)] - Judas Priest

'Peoria' [album: Earthbound (1978)] - King Crimson


  'Είναι καθισμένη, με το λευκό κυλοττάκι της σφηνωμένο ανάμεσα στους σφιχτούς ψηλούς γλουτούς της, ζουληγμένους στο ξύλινο πάτωμα της Κλεομένους -μόλις μετακόμισα-, με τη γυμνή της πλάτη ακουμπισμένη στον τοίχο και τα αυτόνομα μακριά πόδια της διπλωμένα μπροστά στο στήθος της, το υπόλευκο τριγωνάκι εξέχει μαγνητικά, οι γρίλιες απ’ τις περσίδες αφήνουν φωτοσκιαστικές λουρίδες πάνω στο περήφανο κορμί, είναι σαν κινηματογραφική φαντασίωση, αλλά κλαίει.'

Κωσταντίνος Τζούμας, Πανωλεθρίαμβος, εκδ. Καστανιώτης

'Wreck' [album: Acquiring the Taste (1971)] - Gentle Giant

  'Οι άνθρωποι σου συγχωρούν πιο εύκολα τη δολοφονία του πατέρα τους παρά την αρπαγή της πατρικής κληρονομιάς.'

  'Οι άνθρωποι βλάπτουν ευκολότερα κάποιον που τους είναι αγαπητός από κάποιον που τους προκαλεί το φόβο. Επειδή είναι φύσεις μοχθηρές, κάθε δεσμός αγάπης σπάει συνήθως μπροστά στο πρώτο προσωπικό συμφέρον. Επειδή είναι εκ φύσεως δειλοί, ο φόβος της τιμωρίας τους κάνει να συγκρατιούνται και να μη σε εγκαταλείπουν ποτέ.'

  'Όποιος αγνοεί την πραγματικότητα και θέλει να τη βλέπει εξιδανικευμένη, προετοιμάζει με σιγουριά την προσωπική του καταστροφή.'


Νικολό Μακιαβέλι, Ο Ηγεμόνας, μτφρ. Διονύσης Βίτσος, εκδ. Περίπλους
the cover of XTCs GO 2

  'O όρος «μεταμοντέρνα τέχνη» ενδέχεται να είναι απλούστατα η κωδική ονομασία που χρησιμοποιεί η ποπ κουλτούρα για να εισβάλει (με όλα τα παραδοσιακά της χαρακτηριστικά: εμπορευματοποίηση των αγαθών, χοντροκοπιά, ηδυπάθεια, φτήνια και αισχρότητα) στους νοητικούς, κοινωνικούς και οικιακούς χώρους του αστικού πολιτισμού, με τη βοήθεια μέσων ενημέρωσης όπως η διαφήμιση, η τηλεόραση και το βίντεο, από τη δεκαετία του 1950 και μετά.'

  'Ο μεταμοντερνισμός αρέσκεται περισσότερο στην αναπαραγωγή και την ανακύκλωση, παρά στην πρωτογένεια και την πρωτοτυπία· στην ασυνέχεια και την παράθεση, όχι στην ενότητα και την ακεραιότητα· στην εμπορευματοποιημένη ποπ κουλτούρα, που θεωρείται αδιαφοροποίητη από την αυθεντική τέχνη· στην άρνηση του πάθους και της σοβαρότητας στους κόλπους μιας κουλτούρας που ιδρυματοποίησε και εμπορευματοποίησε την προσωπική έκφραση· στην αυτοϋπονόμευση, όχι την καλλιτεχνική ειλικρίνεια· στην παιγνιώδη διάθεση, όχι τη σοβαρότητα· στα σκουπίδια, όχι τους θησαυρούς, εντέλει στη χυδαιότητα και την πορνογραφία και όχι στην απολυτρωμένη καλλιτεχνική αξία.'


Davit Bennett, 'Η Πορνογραφία στο Πανεπιστήμιο του Εικοστού Πρώτου Αιώνα: Ο Ρόλος του Μεταμοντερνισμού', LastTapes, 1, μτφρ. Γιάννης Αστερής

τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων
ἡ γλῶσσ᾽ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος

* * *

η γλώσσα η άμυαλη
από μόνη της είναι κατήγορος δίκαιος


Αισχύλος, Επτά επί Θύβας, μτφρ. Τάσος Ρούσσος, εκδ. Κάκτος
LArrêt de Mort - Thom Puckey
Fernando Vicente’s

  'Πλαγιασμένος, χαμογέλασε αδέξια και τα μάτια του έλαμψαν. Ένιωσε όλο τον έρωτά του να ανεβαίνει στο λαρύγγι και τα μάτια του να γεμίζουν δάκρυα. Εκείνη έπεσε πάνω στα χείλη του και συνέθλιψε το κλάμα ανάμεσα στα πρόσωπά τους. Έκλαιγε μέσα στο στόμα του κι εκείνος δάγκωνε σε εκείνα τα αλμυρά χείλη όλη την πίκρα του έρωτά τους.'

  'Δεν πλαγιάζει με την πουτάνα που τον ζυγώνει και που την κάνει κέφι, γιατί έχει ένα χαρτονόμισμα των χιλίων φράγκων και δεν τολμάει να της ζητήσει ρέστα.'

  'Άραγε αυτό που σφίγκεις πάνω σου είναι κορμί ή η χλιαρή νύχτα;'


Αλμπέρ Καμύ, Σημειωματάρια, μτφρ. Λήδα Παλλαντίου, εκδ. Εξάντας
Martin Klimas’s
David Jays
‎'Ότι είναι οι μύγες για τα μικρά αγόρια,
το ίδιο είμαστε κι εμείς για τους Θεούς,
μας σκοτώνουν για να κάνουν την πλάκα τους.'

Oυίλιαμ Σέξπιρ, Ο Βασιλιάς Ληρ

  'Η σάρκα έχει αριθμούς. Τιμωρείται, προστίθεται ή αφαιρείται. Δεν έχει σημασία πως, που ή πότε. Δεν πεθαίνει.
Η σάρκα μεταλλάσσεται. Θυμάται ή ξεχνά. Κουβαλά τα κόπρανα του μυαλού.
Η σάρκα είναι το μοτεράκι της ψυχής. Χωρίς τίμημα. Χωρίς ντροπή. Χωρίς ενδοιασμούς.
Ελέυθερη.'

Βασίλης Αρναούτογλου, Φραγγέλιο, εκδ. Οξύ
Wolfe Von Lenkiewiczs

'Right Off' [album: Jack Johnson (1971)] - Miles Davis
Roy Stuarts

'Yesternow' [album: Jack Johnson (1971) - Miles Davis
'Oh, no tears please, for it’s a waste of good suffering.'
David Hamiltons

  'Καταρρέω μεθυσμένος και θλιβερός και τσαντισμένος κλωτσώντας στον αέρα σ εκείνο το επικίνδυνο πεζοδρόμιο που γλιστρούσε από φυτικό λάδι Τεχουαντεπέκ, πράσινα πεζοδρόμια, γεμάτα βρωμιάρικα σκουλίκια αόρατα και αμέτρητα - Νεκρές γυναίκες κρύβονται μες στα μαλλιά μου, σέρνονται κάτω από σάντουιτς και καρέκλες - «Σας έχει στρίψει!» φωνάζω στ αγγλικά στα πλήθη «Δεν έχετε ιδέα τι κάνετε σ αυτό το αιώνιο καμπαναριόπου τραβάτε το σκοινί της καμπάνας γι αυτόν που κινεί τα νήματα του Μαγκάτα, της Μάρα του θυμού, παραλογισμένοι, Και όλοι σας επιτίθεστε και χιμάτε και καταναλώνετε - Όλοι σας τσακίζεστε και πάτε στράφι και ψεύδεστε - Εσείς φτωχοί και χαϊδεμένοι μαλάκες που ξεχύνεστε στην σημαντική περατζάδα της δικής σας Νύχτας στην Κεντρική Λεοφώρο δεν ξέρετε πως ο Κύριος έχει ρυθμίσει όλα όσα βλέπετε». «Ακόμη και τον θάνατό σας». «Και τίποτα δεν συμβαίνει. Εγώ δεν είμαι εγώ, εσείς δεν είστε εσείς, οι αναρίθμητοι δεν είναι αυτοί, και ο Ένας Ακαταμέτρητος Εαυτός δεν υπάρχει».'

Τζακ Κέρουακ, Τριστέσσα, μτφρ. Γιάννης Λειβαδάς, εκδ. Ηριδανός
Uschi Obermayer

Η μπαλάντα των μανάδων [απόσπασμα]


Να τες, τιποτένιες, μετριότητες, δουλοπρεπείς,
τρομερές, οι φτωχές σας μανάδες!
Που δε νιώθουν ντροπή που σας αναγνωρίζουν
-μέσα στο μίσος σας- ακόμη και για υπερόπτες, 
αν δεν είναι τούτη παρά μια κοιλάδα των κλαυθμών. 

Έτσι σας ανήκει τούτος ο κόσμος:
καμωμένοι αδερφοί στα αντίθετα πάθη,
ή στις εχθρικές πατρίδες, απ' τη βαθιά άρνηση
του να είσαστε διαφορετικοί: να ανταποκρινόσαστε
στον άγριο πόνο του να είστε άνθρωποι.



Πιερ Πάολο Παζολίνι, Ποίηση σε Σχήμα Τριαντάφυλλου, μτφρ. Ανδρέας Ριζιώτης, εκδ. Τυπωθήτω
Brigitte Maier
'Always look on the bright side of life...'
Stewie Griffin

Miles Davis (Live)
Painting (1946) - Francis Bacon
Two Figures (1953) - Francis Bacon

'Baby I love your way' (Live) - Peter Frampton

'Fire' - Arthur Brown



  'Έμεινε έτσι, σκυμμένη πάνω μου, κοιτώντας με κατάματα με βουβή, καταπνιγμένη ευγνωμοσύνη, και μετά με φίλησε στο στόμα, δίχως πάθος μα με απίστευτη ηδύτητα, αργά, αβίαστα, σάμπως για να μου κοινωνήσει την τρυφεράδα της που δεν κατάφερνε με λέξεις να μεταδώσει και που ήτανε τόσο ντελικάτη ώστε δεν ήθελε να την εκφράσει... προσφέροντάς μου το κορμί της.'

Χένρι Μίλερ, Ήσυχες Μέρες στο Κλισί, μτφρ. Ίκαρος Μπαμπασάκης, εκδ. Μεταίχμιο

227ο Χορικό


Μιζέρια και σκατά,
Πονάω ολόκληρος
Και περιμένω χωρίς έλεος
Να συμβούν τα χειρότερα.
Είμαι εντελώς χαμένος,
Δεν έχω ελπίδα
Αν και γνωρίζω πως αυτή η αυθαίρετη αντίληψη
του πόνου
βασανίζει
τα μεταφυσικά ανάπηρα νεύρα μου
κι ούτε υπάρχω πλέον ούτε τραγουδώ,
κι έχω πληρωθεί
για τη δουλειά που έκανα
όταν ήμουν νέος
τότε που η δουλειά ήταν διασκέδαση
και δεν ξέρω πώς να ονομάσω τον οίκτο,
δεν έχω πια μπλουζ δεν έχω παπούτσια, δεν έχω μάτια δεν έχω γλώσσες παπουτσιών, πνεμόνια, δεν έχω χαρά, δεν έχω τέχνη, ...δεν έχω τίποτα να κάνω, τίποτα ν' αποχωριστώ
μαλλιά να κόψω
πεζοδρόμια να φτύσω,
λέξεις να κάνω να πετάξουν
έτσι για πλάκα,
τρόμο και αυτοσχέδια ποίηση
για να καλύψω το γεγονός ότι φοβάμαι
να δουλέψω σε μια μόνιμη δουλειά.



Τζακ Κέρουακ, Mexico City Blues, μτφρ. Ρούμπη Θεοφανοπούλου, εκδ. Ελεύθερος Τύπος

'Devil’s Water (Reprise)' - Rennie Foster


'Let's Dance' (Live) - David Bowie


   'Πεθαίνω από ένα δωμάτιο που σιγά-σιγά γεμίζει με ένα βαρύ γαλάζιο φως. Γδύθηκα ελλειπτικά μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο. Είχα γυρισμένη την πλάτη μου σε αυτόν το πανωφόρι μου σε ένα παγκάκι. Υπήρχε ένα φράγμα από ντενεκέ που σερνόταν. Στα μάτια του καπνός σβησμένου τσιγάρου -παράτολμη σακατεμένη νιότη- ξεφτισμένες λέξεις... Νεκρός υποψήφιος γέννησης διεισδύει στη φωνή του -αργή ήρεμη απάντηση ανάμεσα στους κόσμους. Μου είπε αντίο στο παλιό μουχλιασμένο πρωινό φιλτραρισμένο μέσα από καπνό σβησμένου τσιγάρου. Θυμήσου ξεστομίζω τη στερνή απάντηση της θάλασσας. Γυναίκα από μακρινούς γαλαξίες παρέδωσε τα όπλα. Έχει παρατήνει το ταξίδι της εδώ. Σβήνει τα σημάδια από το αίμα μου.'

Ουίλιαμ Μπάροουζ, Οι Γυμνοί Άγγελοι, μτφρ. Γιώργος Γούτας, εκδ. Ελεύθερος Τύπος
  'Στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε να παραιτούμαστε από τίποτε, ξέρουμε μόνο να ανταλλάσουμε ένα πράγμα με ένα άλλο, πράγμα που φαίνεται σαν παραίτηση αλλά είναι απλώς σχηματισμός υποκατάστασης.'

Σίγκμουντ Φρόυντ

'Nice 'N' Sleazy' (Live) - The Stranglers

Symphonic Variations - César Franck
Frame grab from Nikos Niloaidis’s Singapore Sling (1990)