Η νεαρή σύζυγος


 Στις δέκα το πρωί η νεαρή σύζυγος
τριγυρίζει με τη ρόμπα πίσω
από τους ξύλινους τοίχους του σπιτιού του άντρα της.
Περνάω με τ’ αυτοκίνητο μονάχος.

Κι εκείνη πάλι κατεβαίνει στο πεζοδρόμιο
για να φωνάξει τον παγοπώλη, τον ψαρά, και στέκει
ντροπαλή, δίχως τον κορσέ της, σουλουπώνοντας
τις άτακτες άκρες των μαλλιών της, και τη συγκρίνω
μ’ ένα πεσμένο φύλλο.

Τα αθόρυβα λάστιχα του αυτοκινήτου μου
σπεύδουν μ’ έναν ήχο θρυμματισμού πάνω στα
ξερά φύλλα καθώς υποκλίνομαι και περνώ χαμογελώντας.

* * *

Περπατητής


Έχω δει τους λόφους γαλανούς,
τους έχω δει πορφύρα·
Και είναι το ίδιο δύσκολο να καταλάβω
τα λόγια μιας γυναίκας
όσο να ισιώσω το ζαρωμένο κλαδί
μίας αρχαίας ιτιάς.

* * *

Απόσπασμα 


όσο για αυτόν που
βρίσκει ψεγάδι
πιθανό η ανοησία

και η θλίψη
να τον γονάτισαν
όταν έγραψες

πως δεν
γνώριζες
τη δύναμη των

λέξεών σου



Ουΐλιαμ Κάρλος Ουΐλιαμς, Ποιήματα, μτφρ. Γιάννης Λειβαδάς, εκδ. Ηριδανός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου