'Η τέχνη που υφίσταται για τον εαυτό της και μόνο, είναι μια τέχνη στο τελευταίο στάδιο της ανικανότητας. Αν κανένας - συμπεριλαμβανομένου και του καλλιτέχνη - δεν αναγνωρίζει την τέχνη ως μέσο εκμάθησης κόσμου, τότε η τέχνη υποβιβάζεται σ’ ένα είδος θορυβώδους χώρου του νου και της επιπολαιότητας του καλλιτέχνη, ενώ η απουσία οποιουδήποτε συσχετισμού της με την πραγματική ζωή γίνεται μέρος και κομμάτι της ίδιας της τέχνης. Παρ’ όλα αυτά, η πορνογραφία διατηρεί αυτό το κοινό σημείο με όλη την υπόλοιπη λογοτεχνία: μετατρέπει τη σάρκα σε λόγο. Αυτή είναι η αληθινή μεταμόρφωση που επιτελεί το κείμενο πάνω στη φιλήδονη φαντασία.'

Άντζελα Κάρτερ, Η Σαδική Γυναίκα: Μια Άσκηση στην Ίστορία του Πολιτισμού, μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, εκδ. Χατζηνικολή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου