'Δέν ὑπάρχει περισσότερο «σεξουαλική επανάσταση» ἀπό ἐπανάσταση σκέτη (γιά τίς βιομηχανικά ἐξελιγμένες χῶρες, ἐννοεῖται). Ὁρισμένα τμήματα τοῦ ἔρωτα-ἐρωτισμοῦ-σεξουαλικότητας ἀπελευθερώνονται καί φιλελευθεροποιοῦνται ἄλλα εἶναι περισσότερο ἀπωθημένα (πεζή διαπίστωση). Εἶναι ὅλα τό ἴδιο σημαντικά; Τό σάλιο στό στόμα, ὁ λιμός τοῦ τρίτου κόσμου, μιά ἀνατριχίλα στήν πλάτη μιᾶς κοπέλας καί ἡ γενική ἀπειλή τῆς νεο-φασιστικῆς δικτατορίας (τό δημοκρατικό-ὁλοκληρωτικό καί καπιταλο-σοσιαλιστικό καθεστώς εἶναι ἐπίσης αὐτό που συμβαδίζει -σύμφωνα μέ ὅλες τίς ἐνδείξεις- μέ τήν ἔναρξη -ἀλλά μόνον μέ τήν ἔναρξη;- τῆς πλανητικῆς ἐποχῆς); Σέ ἕνα ὁρισμένο ἐπίπεδο, σέ ὁρισμένες στιγμές, σέ μιά ὁρισμένη συνάφεια τοῦ παιχνιδιοῦ, ὅλα εἶναι ὅμοια, ἐξομοιωμένα, ὁμοίως σημαντικά. Ἀλλιῶς ὄχι. Πουθενά δέν ἔχει λεχθεῖ ποιά εἶναι ἡ κλίμακα καί ἡ ἱεραρχία τῶν βαθμίδων καί δέν ἔχει ἐπίσης λεχθεῖ ὅτι αὐτές μποροῦν καί νά καταργηθοῦν τελείως.'

Κώστας Αξελός, Συζητήσεις, μτφρ. Κατερίνα Δασκαλάκη, εκδ. Νεφέλη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου