'Το αξίωμα της αντικειμενικότητας, καταγγέλλοντας την «παλαιά συμμαχία», αποκλείει συγχρόνως οποιαδήποτε σύγχηση, μεταξύ γνωστικών και αξιολογικών κρίσεων. Παραμένει, όμως, το γεγονός ότι, οι δύο αυτές κατηγορίες συσχετίζονται αναπόφευκτα στην πράξη, καθώς και στο λόγο.
   Για να μείνουμε λοιπόν, πιστοί στην αρχή, θ’ αποφανθούμε ότι, οποιοσδήποτε λόγος ή πράξη, δεν πρέπει να θεωρηθεί σημαντικός, αυθεντικός, παρά μόνον εάν (ή στο μέτρο που) διευκρινίζει και συντηρεί τη διάκριση των δύο κατηγοριών που συνδυάζει... Ο μη αυθεντικός λόγος, όπου οι δύο κατηγορίες αναμειγνύονται και συγχέονται, δεν μπορεί να οδηγήσει, παρά στους πλέον ολέθριους παραλογισμούς, στα πιο εγκληματικά ψέματα, ακόμα κι αν είναι ασυνείδητα...'

Ζακ Μονό, Η Τύχη και η Αναγκαιότητα: Δοκίμιο για τη Φυσική Φιλοσοφία της Νεότερης Βιολογίας, μτφρ. Νίκος Π. Παπαδόπουλος, εκδ. Κέδρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου