'Κι’ ἄλλοτε ἐκεῖ κατεβασμένο
Τόν ἀπαυγάζοντα θεό
                                  Ὀρφέα στά χρόνια τά παλιά
Καί ἄλλους εἶδα...
Τ’ ἀγόρι τῆς σπηλιᾶς
Στὀν ἔρωτα πού ὕφανε ἡ σελήνη
Κι' ἄλλους πολλούς
                                άσύμμαχους ξανθούς
Μιᾶς ἄλλης γενεᾶς
Στόν ἔγκατο πιά κύκλο
                                    μυστικούς νά
                                                          γράφουν σχήματα νά
                                                                                            γνέφουν...
Θροῦσε λοιπόν κάπου
                                    θροῦσε άκόμα τό έρωτευμένο σύννεφο;
Ἀπαρατήρητοι καί πάλι ἔφευγαν.

Ἡ ἀπουσία ὀξύτερη ἀπό καθρέφτη σέ καθρέφτη.'


Μαρία Σερβάκη, από το Περίπατοι και Σχόλια της Sercket Basr Ra στους Χώρους των Ανθρώπων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου