ο θεός να με λυπηθεί που (ο θεός σαφώς μ’ έχει)
το αβαρές σβέλτο αφημένο σεξουαλικό πούπουλο
του δικού σου να πω σώματος; ακολουθώ
πράγματι μέσα από ένα ρέον βογκητό της τζαζ

που η αψιδωτή περιστασιακή του απόκρημνη νεότητα καταπίνει
την καμπύλη μανία των μηρών μου·
ή, ο πρώτος σου σπασμός από τραγανή αγορίστικη σάρκα βυθίζει
το ύψος μου σ’ έναν συμπαγή εύθραστο τσουχτερό καιρό,

(με κομμένη ανάσα με κοφτερά απαραίτητα χείλη) μικρέ

θηλυκέ διαρρήκτη με το φίνο, αγύρτικο-κακοποιό,
γελαστό κορμί με στήθη σοφά αγίνωτα,
σάρκα ψευδή γοργή στους ελιγμούς του παχουλού βαθύτονου
Μια Γκόμενα Ζητάω,
                               αβέβαια γοργά πόδια με γλιστερά
βήματα που αποχωρίζονται το σαματά της ευθυμίας του σαξοφώνου

ε.ε. κάμμινγκς
ε.ε. κάμινγκς, από την ανθολογία Ποιήματα, μτφρ. Γιάννης Λειβαδάς, εκδ. Ηριδανός 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου