'Οι συγχορδίες των βημάτων του τον γέμιζαν περηφάνια και περιφρόνηση για τους ανθρώπους. Στο δρόμο για το σπίτι, συναντούσε έναν ακατοίκητο πύργο. Έκπτωτοι θεοί στέκονταν στον κήπο, πενθώντας το βράδυ. Όμως εκείνου του φαινόταν: εδώ έζησα λησμονημένα χρόνια.'

Γκέορκ Τρακλ, από το 'Όνειρο και Συσκότιση του Νου', Η Γαλάζια Ψύχωση: Ποιήματα και Πεζά 1909-1914, μτφρ. Ιωάννα Αβραμίδου, εκδ. Σαιξπηρικόν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου