'Είχα έναν εφιάλτη. Είδα το αγαπημένο πρόσωπο να νιώθει άσχημα, περπατώντας σε κάποιο δρόμο, και να ζητά αγωνιωδώς ένα φάρμακο. Όλοι, όμως, περνούσαν και, σοβαροί σοβαροί, του το αρνιόντουσαν, παρά τα ξέφρενα πηγαινέλα μου. Η αγωνία του προσώπου αυτού έπαιρνε μια υστερική τροπή, πράγμα που του καταλόγιζα. Αργότερα κατάλαβα ότι το πρόσωπο αυτό ήμουν εγώ -ασφαλώς· ποιον άλλον μπορείς να ονειρευτείς; Καλούσα όλες τις περαστικές γλώσσες (τα συστήματα), αυτές με αρνιόντουσαν κι εγώ συνέχιζα να ζητώ φωναχτά, άπρεπα, μια φιλοσοφία που «να με καταλάβει» - «να με περιμαζέψει».'

Ρολάν Μπαρτ, Αποσπάσματα του Ερωτικού Λόγου, μτφρ. Βασίλης Παπαβασιλείου, εκδ. Ράππα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου