'Πάντοτε με ενοχλεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με τους νόμους όπως τους καταλαβαίνουμε σήμερα, μια υπολογιστική μηχανή χρειάζεται έναν άπειρο αριθμό λογικών πράξεων για να υπολογίσει τί συμβαίνει σ’ ένα εξαιρετικό μικρό κομμάτι χώρου και σ’ ένα εξαιρετικά μικρό διάστημα χρόνου. Πώς είναι δυνατό να συμβαίνουν όλα αυτά σ’ αυτό το ελάχιστο κομμάτι χώρου; Γιατί πρέπει ν’ απαιτούνται τόσες λογικές πράξεις για να βρει κανείς τί συμβαίνει σ’ αυτόν τον μικρό χώρο και χρόνο; Συχνά, λοιπόν, διατυπώνω την άποψη ότι θα φτάσει κάποια στιγμή που η φυσική δεν θα χρειάζεται μαθηματική διατύπωση: στο τέλος θ’ αποκαλυφθεί ο μηχανισμός, και οι νόμοι θ’αποδειχτούν απλοί όπως οι κανόνες της ντάμας, παρ’ όλες τις εμφανείς περιπλοκότητες. Αυτή η άποψη, όμως, μοιάζει με τις άλλες του είδους «Μου αρέσει, δεν μου αρέσει». Και δεν είναι καλό να είναι κανείς προκατειλημμένος σ’ αυτά τα πράγματα.'

Ρίτσαρντ Φάινμαν, Ο Χαρακτήρας του Φυσικού Νόμου, μτφρ. Ελένη Πιπίνη, εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου