'Εκεί τότε όλο αυτό τον καιρό εκεί όπου ποτέ μέχρι τότε και μέχρι τώρα καθώς μπορούσε να δει σε κάθε κατεύθυνση όταν σήκωσε το κεφάλι του και άνοιξε τα μάτια του ότι κανένας κίνδυνος ή ελπίδα ανάλογα με την περίπτωση να βγει ποτέ από κει μέσα. Έπρεπε λοιπόν τώρα να προχωρήσει μη λαμβάνοντάς το υπ’ όψιν πότε σε μια κατεύθυνση και πότε σε κάποια άλλη ή από την άλλη να μην κινηθεί άλλο ανάλογα με την περίπτωση δηλαδή όπως εκείνη η λέξη που διαφεύγει η οποία αν για να προειδοποιήσει όπως για λύπη ή δυστυχία για παράδειγμα τότε βέβαια εις πείσμα όλων το ένα και αν το αντίστροφο τότε βέβαια το άλλο δηλαδή να μην κινηθεί πια. Τέτοια και ακόμα περισσότερο τέτοια η αναταραχή στο αποκαλούμενο μυαλό του ώσπου τίποτα δεν έμεινε από βαθιά μέσα του μα μόνο ένα διαρκώς σιγανότερο ωχ για να τελείωνε. Δεν έχει σημασία πώς δεν έχει σημασία πού. Ο χρόνος και η θλίψη και ο αποκαλούμενος εαυτός. Ωχ για να τελείωναν τα πάντα.'

Σάμουελ Μπέκετ, Σκιρτήματα, μτφρ. Χρίστος Αγγελακόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου