ΠΕΡΑ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΕΝΑ ΛΙΜΑΝΙ ΓΕΜΑΤΟ


Πέρα πάνω απ’ ένα λιμάνι
                  γεμάτο σπίτια ακαλαφάτιστα
ανάμεσα στους επιβλητικούς νυχτοφύλακες
καπνοδόχους
         μιας στέγης γεμάτης μπουγάδες
         μια γυναίκα βάζει κι
                            απλώνει στον άνεμο
κρεμώντας τα πρωινά της τα σεντόνια
         με μανταλάκια.

Ω όμορφο θηλαστικό
          οι γυμνές της ρόγες
δείχνουν το σκούρο τεταμένο σχήμα τους
         σαν τεντώνεται
  να κρεμάσει στο τέλος το τελευταίο της
κατάλευκο πλυμένο αμάρτημα
                   μα είναι βρεγμένο εκείνο ερωτικό
           και τυλίγεται γύρω της
             κολλώντας στο δέρμα της.

Σ’ αυτήν τη στάση με τα χέρια σηκωμένα
  τινάζει πίσω το κεφάλι
                    με γέλιο άφωνο
και τότε με μια ανεπίλεκτη χειρονομία
  τινάζει τα χρυσά μαλλιά
ενώ στ’ άφταστα διαστήματα των θαλασσογραφιών
  ανάμεσα στα αιωρούμενα λευκά σάβανα
         ξεχωρίζουν τα λαμπρά ατμόπλοια
                            να ’ρχονται στο βασίλειο.



Λόρενς Φερλινγκέτι, Εικόνες του Φευγάτου Κόσμου, μτφρ. Γιάννης Λειβάδας, εκδ. Εκδόσεις της Λίμνης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου