ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΖΩΗ


Σήμερα είμαι ίσως ο ευτυχέστερος άνθρωπος στον κόσμο
Έχω όλα όσα δεν θέλω
Και το μόνο πράγμα που έχει για μένα σημασία στη ζωή κάθε γύρισμα της προπέλας
με πηγαίνει κοντά του
Κι ίσως θα 'χω χάσει τα πάντα φτάνοντας.

* * *

Η ΠΡΟΖΑ ΤΟΥ ΥΠΕΡΣΙΒΗΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ  [απόσπασμα]


[...]
Κοιμήθηκα σε μια κουβέρτα ταξιδιωτική
Πολύχρωμη
Σαν τη ζωή μου
Και η ζωή μου δε με ζεστένει πιότερο απ’ το σκοτσέζικο ετούτο
Σάλι
Κι ολάκερη η Ευρώπη κοιταγμένη απ’ το πτερύγιο μιας ταχείας
Που τρέχει ολοταχώς
Πλουσιότερη δεν είναι απ’ τη ζωή μου
Απ’ τη φτωχή ζωή μου
Αυτό το σάλι
Ξεφτισμένο πάνω σε κιβώτια γεμάτα χρυσάφι
Που κυλώ μαζί τους
Για να ονειρεύομαι
Για να καπνίζω
Και η μόνη φλόγα της οικουμένης
Είναι μια σκέψη φτωχική...

* * *

  'Ο συγγραφέας δεν πρέπει ποτέ να θέτει τον εαυτό του σε πανοραμική θέα. Όσο μεγαλειώδης κι αν μπορεί αυτή να είναι. Σαν τον Άγιο Ιερεμία, ο συγγραφέας πρέπει να γράφει μέσα στο κελί του. Να γυρίζει την πλάτη του. Η γραφή είναι μια οπτική του πνεύματος. «Ο κόσμος είναι απεικόνισή μου». Η ανθρωπότητα ζει μέσα στη γραφή του. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πρωτοπόρος ζητά πάντοτε να μεταμορφώσει την εικόνα του κόσμου σε δική του. Σήμερα, σκεπάζω ακόμα και τους καθρέφτες.'



Μπλεζ Σαντράρ, 23 Ποιήματα και Μια Συνέντευξη, μτφρ. Ναυσικά Αθανασίου, Κλείτος Κύρου & Γιάννης Λειβαδάς, εκδ. Κουκούτσι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου