'Διάκενα και στίξη, πλαίσια και κάδρα: αυτή είναι η περιοχή του graphic design και της τυπογραφίας, αυτών των περιθωριακών τεχνών που συγκροτούν τις συνθήκες που καθιστούν τα κείμενα και τις εικόνες αναγνώσιμες. Η ουσία της τυπογραφίας βρίσκεται όχι στο αλφάβητο καθ' εαυτό αλλά στο οπτικό εικαστικό πλαίσιο και τις συγκεκριμένες γραφικές μορφές που υλοποιούν το σύστημα γραφής. Η γραφιστική και η τυπογραφία δουλεύουν στα άκρα, στην κόψη της γραφής, καθορίζοντας το σχήμα και το ύφος των γραμμάτων, τα κενά ανάμεσά τους και τη θέση τους στη σελίδα. Η τυπογραφία, από τη θέση της στο περιθώριο της επικοινωνίας, έχει πάρει τη γραφή μακριά από την ομιλία.
   [...]
   Η παραδοσιακή φιλολογική και γλωσσολογική έρευνα παραβλέπει τις μη-φωνητικές γραφικές δομές, εστιάζοντας μόνο στο Λόγο και στη λέξη, την οποία θεωρεί ως το επίκεντρο της επικοινωνίας. Σύμφωνα με τον Derrida, οι λειτουργίες της επανάληψης, της παράθεσης εδαφίων και της αποσπασματικότητας, που χαρακτηρίζουν τη γραφή, αποτελούν συνθήκες οι οποίες ενδημούν σε κάθε ανθρώπινη έκφραση - ακόμη και στην φαινομενικά αυθόρμητη εκφορά του λόγου, όπως και στις λείες, ρεαλιστικές επιφάνειες της φωτογραφίας και της ζωγραφικής. Το design μπορεί να διερευνήσει κριτικά τους μηχανισμούς της αναπαράστασης, αποκαλύπτοντας και αναθεωρώντας τις ιδεολογικές προκαταλήψεις στις οποίες εδράζονται. Το design μπορεί επίσης να ανασυστήσει τη γραμματική της επικοινωνίας, ανακαλύπτοντας αγνοημένες δομές και σχήματα που ενυπάρχουν στα υλικά μέσα της εικαστικής και γλωσσικής γραφής.'

Ellen Lupton & J. Abbot Miller, από το δοκίμιο 'Αποδόμηση και Graphic Design' που συμπεριλαμβάνεται στο Εισαγωγή στην Ιστορία και τη Θεωρία του Graphic Design: Μια Μικρή Ανθολογία, επιμέλεια-μεταφράσεις: Μίλτος Φραγκόπουλος, εκδ. Futura

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου