'Γιατὶ ἐκεἶνο τὸ ὄν ποὺ εἴδαμε νὰ εἶναι θαμμένο κάτω ἀπὸ τοὺς ὅρους antique καὶ antiquites εἶναι κι ἐδῶ κρυμμένο κάτω ἀπὸ τὶς μάσκες τῶν ὅρων profound καὶ profundities. Κάτω ἀπὸ ἕνα ἐλλειπτικὸ ὄνομα, ἀπὸ ἕνα παρόμοιο "ἀπομεινάρι", μὲ δυὸ ὄψεις καὶ δυὸ σημασίες, μὲ διπλὸ "σῶμα" καὶ διπλὴ "ψυχὴ" δηλαδή. Γιατί τὸ ἐλλειπτικὸ οὐσιαστικὸ profound εἶναι σύνθετο· τὸ λειψὸ "σῶμα" τοὺ ἀποτελεῖται (καὶ παράγεται) ἀπὸ τὴ λατινικὴ πρόθεση pro, ποὺ σημαίνει "πρὸ ὀφθαλμῶν", "ἐπὶ παρουσίᾳ", "ένώπιον", καὶ τὸ λατινικὸ οὐσιαστικὸ fundus ποὺ σημαίνει "βυθός". Σύνθετη ἐπίσης εἶναι καὶ ἡ λέξη profundity, ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸ οὐσιαστικὸ profound καὶ τὴν κατάληξη -ty, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ἡ λἐξη antiquity. Ἀλλὰ καὶ ἡ "ψυχὴ" τῶν ὅρων αὐτῶν εἶναι διπλή. Καὶ οἱ δυὸ προϋποθέτουν μιὰν ἀπατηλὴ "ἐπιφάνεια" (pro) καὶ οἱ δυὸ σημαίνουν τὸ ἴδιο ἀσύλληπτο "βάθος" (fundus). Εἶναι λοιπὸν μάσκες ἑνὸς δισυπόστατου, λειψοῦ καὶ ἀθέατου ὄντος "μὲ ἀβυσαλλέο βάθος". Τὸ ὄν τοῦτο, προικισμένο "μὲ κρυφὲς ἰδιότητες", καὶ εἰδικὰ "μὲ μιὰν ἐξαιρετικὴ ἱκανότητα νὰ διεισδύει σὲ βαθιὲς περιοχὲς τῆς γνώσης, τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς σκέψης", δὲν εἶναι παρὰ ἕνα ὄν "νοητικό", ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ μὲ τὸ σ ῶ μ α (τὰ ψ η φ ί α) καὶ τὴν ψ υ χ ή (τὴ σ η μ α σ ί α) τοῦ ὅρου profound, ποὺ σημαίνει "νοητικὸ βάθος", κρυμμένο κάτω ἀκριβῶς ἀπὸ τὴν ἐπιφάνειά του, ποὺ εἶναι μοιραῖα ἀπατηλή. Γιατὶ ἕνα ὄν μὲ "ἀβυσσαλέο νοητικό βάθος" εἶναι ἕνα ὄν ποὺ ἡ "ἀληθινὴ οὐσία" του (all truth) δὲ βρίσκεται στὴν ἐπιφάνειά του (στὴ γλωσσικὴ ἔκφρασή του), ἀλλὰ εἶναι κρυμμένη σὲ ἕνα ἀδιάκριτο καὶ ἀνέκφραστο βάθος. Εἶναι λοιπὸν ἕνα ὄν ἀ ν τ ι φ α τ ι κ ό, μὲ άπατηλὴμορφὴ καὶ ἄ-γνωστη, ἀσύλληπτη ψυχή. Ὁ Μέλβιλ μὲ τὶς ὑποδηλώσεις αὐτὲς τονίζει ξανὰ πὼς "ὅ,τι εἶναι ἀληθινό" (all truth) σὲ αὐτὸντὸν κόσμο εἶναι κρυμμένω κάτω ἀπὸ τὶς λέξεις, κάτω ἀπὸ τὶς ἀπατηλὲς μάσκες ἑνὸς ἀ ν τ ι φ α τ ι κ ο ῦ ὄντος, ποὺ ὑπάρχει μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ ἐξαπατάει μὲ τὶς μάσκες ἐτοῦτες τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του. Ἕνας τρόπος λοιπὸν γιὰ νὰ βιώσουμε "ὅλη τὴν ἀλήθεια" εἶναι νὰ καταστρέψουμε αὐτὲς τὶς ἀπατηλὲς μάσκες-λέξεις καὶ νὰ βουλιάξουμε σὲ αὺτὸ τὸ "βάθος" ὅπου κυριααρχεῖ μιὰ/ἡ τραγικὴ αὐτοσυντριβὴ - γιατὶ ἐτούτη ἡ καταστροφὴ σημαίνει συντριβῆ ὅλων τῶν ἰδεῶν, ὅλων ἐκείνων τῶν δῆθεν "κατακτήσεων" τῶν ἐπιστημῶν καὶ τῶν τεχνῶν τοῦ ἀνθρώπου ποὺ "καλλωπίζουν" (μακιγιάρουν καὶ φτιασιδώνουν δηλαδή) αὶῶνες ὁλόκληρους τὸ ἐκ γενετῆς παραμοδρφωμένο προσωπεῖο μας.'

Α. Κ. Χριστοδούλου, Ο Αιχμάλωτος Βασιλιάς: Σχόλια σε μια Παράγραφο του Μόμπι-Ντικ, εκδ. Ίνδικτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου