'Μέθοδος τῆς ἐτυμολογίας εἶναι ἡ ἀνάλυση μιᾶς λέξης, τὸ κ ο μ μ ά τ ι α σ μ ά της δηλαδὴ ἔτσι ὥστε νὰ ἐντοπιστεῖ σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ κομμάτια (ἤ τὰ ἀποσπάσματα) ἡ ἀρχικὴ ρίζα ἤ ὁ ἀρχικὸς ὅρος (τὸ ἔτυμον) ἀπὸ ὅπου ἡ λέξη αὐτὴ προῆλθε. Τὸ πνεῦμα λοιπὸν γιὰ νὰ προβεῖ στὴν αὐτοενδοσκόπησή του πρέπει πρῶτα νὰ ἀναλύσει, νὰ διχοτομήσει ἤ νὰ κομματιάσει τὴ σύνθετη ἔννοιά του. Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἡ ἐτυμολογία δὲν εἶναι μόνο μιὰ ἔρευνα σὲ βάθος, ἀλλὰ καὶ μιὰ καταστροφικὴ μέθοδος, μιὰ διαλυτικὴ διαδικασία. Χωρὶς τὴν αὐτοδιχοτόμηση ἐτούτη ὁ ἔτυμος λόγος (ἤ τὸ πνεῦμα) δὲν μπορεῖ νὰ ἐτυμολογήσει τὴν ἔννοιά του -τὸ ὄ ν ο μ α ἤ τὸν ἑ α υ τ ό του. Ἀπὸ τὴν αὐτο-ετυμολογία ἤ αὐτο-διχοτόμησή του, προκύπτουν δυὸ διπλὰ ἀ π ο σ π ά σ μ α τ α ποὺ συνθέτουν τὴν ἔννοιά του: Τὸ ἀπόσπασμα ἔτυμος, ποὺ σημαίνει «ἀληθινός», καὶ τὸ ἀπόσπασμα λόγος, ποὺ δηλώνει ὄχι μόνο τὴ «λέξη» ἤ τὴ «γλωσσικὴ πραγματεία», ἀλλὰ καὶ τὴ «σκέψη»· καθὼς  ἐπίσης καὶ τὰ ἀποσπάσματα ἔτυμος καὶ ego (<etymol>ogy = ygo = ego), ποὺ ὁ συνδυασμός τους ὑποδηλώνει τὴν (ἀληθινή) ρίζα τοῦ «ἐγῶ». Γεγονὸς ποὺ σημαίνει πὼς τὸ (ἀνικανοποίητο) αἴτημα τοῦ λόγου (πνεύματος) γιὰ τὸν ἐντοπισμὸ τῆς ἀληθινῆς ρ ί ζ α ς του ἤ τῆς ἀληθινῆς σ η μ α σ ί α ς του ποὺ εἶναι κρυμμένη στὴν ἔννοιά του, εἶναι προϊὸν τῆς α ὐ τ ο συ ν τ ρ ι β ῆ ς του. Ἡ «ἐτυμολογία» συνιστᾶ ἕναν διπλὸ καθρέφτη αὐτῆς τῆς αὐτοσυντριπτικῆς διαδικασίας.'

Α. Κ. Χριστοδούλου, Ένα Διπλό Πρελούδιο στο Μόμπι-Ντικ του Χέρμαν Μέλβιλ, εκδ. Ίνδικτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου