Δὲν ὑπάρχουν λέξεις
τρίχες μόνο
μέσα στὸν δίχως πρασινάδα κόσμο
ὅπου τὰ στήθια μου εἶναι βασιλιάδες·
δὲν ὑπάρχουνε ἀνδραγαθίες
τὸ πετσί μου μόνο καὶ τὰ μερμήγκια
ποὺ ἀνάμεσα στὶς πληθω-
ρικές μου κνῆμες γαυριάζουν
τῆς σιωπῆς φοροῦν τὶς μάσκες καὶ δουλεύουν.
Ἔρχεται ἡ νύχτα κ’ ἡ ἔκστασή σου·
τὸ σῶμα μου βαθύ, αὐτὸ τὸ δίχως
νόηση χταπόδι
χάφτει τὸ πέος σου ποὺ σείεται
πάνω στὴ γέννησή του.

Τζόις Μανσούρ, Ερωτικά, μτφρ. Έκτωρ Κακναβάτος, εκδ. Κείμενα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου