'Η Αγρύπνια είναι ένας τρόπος να βλέπουμε, με του «μυαλού το μάτι», τον άπειρο χαόκοσμο. Με την ποικιλομορφία της, τη συνεχή μεταβλητότητά της και την από στιγμή σε στιγμή μη προβλέψιμότητά της, είναι ένα παράδειγμα μυστήριας τάξης μέσα στο χάος. Τροχάλα κουτρουβαλούν σε ένα παγερό τοπίο, προβάλλουν από το έδαφος λεκιασμένα με λειχήνες και μούσκλα, δέντρα ξεφυτρώνουν στο ξέφωτο, τυχαία κλαδιά και κλαδάκια ένα κουβάρι, πουλιά σκορπισμένα σε ένα λιβάδι σαν σκορπισμένη σκόνη τιτιβίζουν δαιμονισμένα και ξαφνικά μαζεύονται και πετούν σε ένα οργανωμένο κοπάδι, μια αστραποβροντή σχίζει τον ουρανό.'

  'Στην καρδιά του παράξενου χαοτικού ελκυστή της Αγρύπνιας πάλλει το μιγαδικό (φανταστικό και πραγματικό) σύνολο της κλασματικής αυτοομοιότητας, που με μαθηματική καθαρότητα εκφράζει τη βαθύτερη δομή του φυσικού κόσμου και του χαόκοσμου της Αγρύπνιας. Το μέρος περιέχει το όλον, το οποίο το περιέχει. Ένα ολομερικό, αυτοόμοιο σύνολο. Ένα ολόγραμμα της χαοτάξης του χαόκοσμού της και του κόσμου μας είναι η Αγρύπνια. «Όταν ένα μέρος τόσο μικρό κάνει τη δουλειά για το όλο, γρήγορα μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε ένα ολογιακομματάκι» [...].'

  'Συγχώνευση και ρευστότητα χαρακτηρίζουν την αδιαίρετη πραγματικότητα της Αγρύπνιας, τονίζοντας τις ρευστές αλληλοσυνδέσεις μεταξύ των νοημάτων και των σημασιών. Απελευθερωμένες από το παραδοσιακό τους σχήμα, οι λέξεις συγχωνεύονται η μία μέσα στην άλλη, χάνουν τον παραδοσιακό τους ρόλο ως σύμβολα ή σημεία διακριτών οντοτήτων και αναλαμβάνουν τον ρόλο του δεσμού μεταξύ εμφανώς αποσυνδεδεμένων (μεταξύ των) συμβάντων. Τα συμβαίνοντα και οι άνθρωποι στην Αγρύπνια είναι «πανταλληλοσυγχωνευμένοι» [...].'

  'Η Αγρύπνια των Φίννεγκαν είναι ένα «ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ ΔΙΑΜΕΣΟΥ ΤΟΥ ΜΕΡΙΚΟΥ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ» [...]. Ένα ολόγραμμα του πάγκοσμου (όπου το μέρος περιέχει το όλον το οποίο περιέχει το μέρος) και του χαόκοσμου (όπου το χάος περιέχει την τάξη, που προκύπτει μέσα από το χάος). Τα πρόσωπα της Αγρύπνιας είναι λίγα, αλλά οι όψεις τους είναι πολλές. Μεταμορφούμενα το ένα στο άλλο, πρόσωπα, αντικείμενα και συμβαίνοντα σχηματίζουν ένα αυτοπεριεχόμενο συνεχές, αμοιβαίως αλληλοεξαρτώμενων στοιχειών, σε συνεχή κίνηση και ροή.'


Ελευθέριος Ανευλαβής, Η Αγρύπνια των Φίννεγκαν του Τζέημς Τζόϋς: Περί Τίνος Πρόκειται;, εκδ. Κάκτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου