'Ὥς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν.
ὡς δ’ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ
δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων
εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
κυδιόων· ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται
ὤμοις ἀί̈σσονται· ὃ δ’ ἀγλαί̈ηφι πεποιθὼς
ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τ’ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων·
ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ’ ἐνώμα
ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

οἳ δ’ ὥς τ’ ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα
ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται:
τὸν μέν τ’ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη
εἰρύσατ’, οὐδ’ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν:
τῶν δέ θ’ ὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος

εἰς ὁδόν, αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας·
ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο
νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·
αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορ’ ἐποιχόμενον στίχας ἀνδρῶν

τάρβησαν, πᾶσιν δὲ παραὶ ποσὶ κάππεσε θυμός.'

* * *

  'Έτσι αφού είπε, προκάλεσε μεγάλη ανδρεία στον αρχηγό των στρατειωτών. Όπως δε ακριβώς συμβαίνει, όταν κάποιος ίππος που έμεινε στο στάβλο και φάει κριθάρι στη φάτνη, αφού σπάσει το χαλινάρι, τρέχει καλπάζοντας στην πεδιάδα, συνηθισμένος να λούζεται μέσα σε ποτάμι που ρέει ωραία, καμαρωτός· έχει δε ψηλά το κεφάλι του και στους ώμους του, κι από τα δυο μέρη, κυματίζουν χαίτες· αυτόν δε που υπερηφανεύεται για την ωραιότητά του γρήγορα τα βήματά του τον φέρνουν στους συνηθισμένους τόπους και στη βοσκή των ίππων· έτσι ο Έκτορας γρήγορα οδήγησε τα πόδια του και τα γόνατά του παροτρύνοντας τους ίππους, όταν άκουσε τη φωνή του θεού. Εκείνοι δε, όπως ακριβώς σκύλοι και άντρες αγρότες καταδιώκουν ή ελάφι με κέρατα ή άγρια αίγα, αυτό δε απότομος βράχος και σκιερό δάσος το διασώζει, γιατί βέβαια δεν ήταν πεπρωμένο σ’ αυτούς να φτάσουν· από τις κραυγές τους δε εμφανίζεται στο δρόμο λιοντάρι με πυκνή χαίτη, αμέσως δε αποτρέπει τους πάντες παρ’ ότι σφοδρά το επιθυμούν. Έτσι οι Δαναοί, μέχρι ενός σημείου πάντοτε, ακολουθούσαν όλοι μαζί, χτυπώντας μεταξύ τους και τα δίκοπα δόρατα· μόλις όμως είδαν τον Έκτορα να πλησιάζει τις πυκνές φάλαγγες των αντρών, τρόμαξαν, το θάρρος δε όλων έπεσε στα πόδια τους.'


Όμηρος, Ιλιάς: Τόμος 4: Ραψωδίες Ν, Ξ, Ο, Π, μτφρ. Παναγιώτης Γιαννακόπουλος, εκδ. Κάκτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου