'Παιδιά που επωφελούνται από την ερωτική διαθεσιμότητα της πρωκτικής ζώνης προδίδονται από το γεγονός ότι συγκρατούν τα κόπρανά ωσότου συσσωρευτούν και προκαλέσουν έντονες μυϊκές συστολές, και, καθώς περάσουν μέσα από τον πρωκτό, μπορέσουν να ασκήσουν ένα έντονο ερεθισμό στο βλεννογόνο υμένα. Και τότε, σίγουρα, μαζί με τον πόνο αισθάνεται κανείς και βαθιά ευχαρίστηση. Οταν ένα μωρό αρνείται πεισματικά να αδειάσει τα περιττώματά του, ενώ το πρόσωπο που το φροντίζει το καθίζει στο δοχείο και του επιβάλλει να το κάνει σύμφωνα με τη θέλησή του, και όχι όπως επιμένει το μωρό, είναι μία από τις ασφαλέτερες ενδείξεις μετέπειτα ιδιορρυθμίας ή νευρικότητας. Φυσικά το παιδί δεν θέλει να λερώσει το κρεβάτι του, αλλά θέλει να μη χάσει την παράπλευρη απόλαυση από την αφόδευση. Όσοι φροντίζουν παιδιά αισθάνονται, από τη μεριά τους, το σωστό, όταν τα αποκαλούν κακά, επειδή αυτά συγκρατούν την κίνηση των εν λόγω λειτουργιών.
   Το περιεχόμενο του εντέρου, που ως διεγερτικό σώμα για μια σεξουαλική ευαίσθητη βλενογόνο επιφάνεια συμπεριφέρεται ως πρόδρομος ενός άλλου οργάνου, το οποίο πρέπει να ενεργοποιηθεί αμέσως μετά τη φάση της παιδικής ηλικίας, έχει για το βρέφος και άλλες βαρύνουσες σημασίες. Αντιμετωπίζεται ξεκάθαρα ως ένα μέρος του σώματός του, αντιπροσωπεύει το πρώτο δώρο που με την απόρριψή του ενδέχεται να εκφράζεται η υποταγή, και με τη συγκράτησή του ενδέχεται να εκφράζεται το πείσμα του μικρού πλάσματος απέναντι στο περιβάλλον του. Από εκεί που είναι «δώρο», αργότερα θα κερδίσει τη σημασία του «παιδιού», το οποίο, σύμφωνα με μιαν από τις παιδικές σεξουαλικές θεωρίες, αποκτάται με το φαγητό και γεννιέται από το έντερο.'

  '[...] η ιστορία της πρώτης απαγόρευσης που θίγει το παιδί, δηλαδή να αποκομίζει ευχαρίστηση από την πρωκτική δραστηριότητα και τα προϊόντα της, έχει καθοριστική σημασία για την εξέλιξή του. Με αυτήν την αφορμή το μικρό πλάσμα πρέπει για πρώτη φορά να προϊδεαστεί για τον εχθρικό προς τις επιθυμίες του περιβάλλοντα κόσμο, να μάθει να ξεχωρίζει τη δική του ύπαρξη από ό,τι ξένο και, έπειτα, να ολοκληρώσει την πρώτη του «απώθηση» εις βάρος των δυνατοτήτων ευχαρίστησης που έχει. Το «πρωκτικό» θα παραμείνει εφεξής το σύμβολο αυτού που είναι προς απόρριψη, που πρέπει να αποχωριστεί από τη ζωή. Ο μετέπειτα αναγκαίος ξεκάθαρος διαχωρισμός μεταξύ πρωκτικών και γεννητικών διαδικασιών προσκρούει στις παραπλήσιες ανατομικές και λειτουργικές αναλογίες και σχέσεις μεταξύ τους. Τα γεννητικά όργανα παραμένουν κοντά στην αμάρα, «τη γυναίκα μάλιστα, απλώς τη μισθώνουν».


Σίγκμουντ Φρόιντ, Τρεις Μελέτες για τη Σεξουαλική Θεωρία, μτφρ. Βασίλης Πατσογιάννης, εκδ. Πλέθρον

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου