'Οι βασικές απειλές για την εθνική μας ασφάλεια κι ακεραιότητα είναι δεδομένο για όλους τους Έλληνες πως προέρχονται από την Ανατολή. Το μεταβαλλόμενο κλίμα των σχέσεών μας με την Τουρκία αποτελεί κύριο παράγοντα εκτίμησης των διαστάσεων και της πορείας της εξωτερικής μας πολιτικής. Αλλά οι κύριες αξιλογήσεις των κινδύνων και δυσκολιών που απορρέουν από τις διαθέσεις του δύσκολου γείτονά μας εκπηγάζουν από μια παραδοσιακή «πολιτειακή λογική». Με άλλα λόγια, η αντίληψή μας για την Τουρκία συνήθως στηρίζεται σε εκτιμήσεις εξωτερικής συμπεριφοράς που ταιριάζουν σε μια χώρα με παραδοσιακή δομή και συμβατικούς πολιτικούς προσανατολισμούς.
   Κατά κύριο λόγο, όταν συζητάμε για τα προβλήματα των σχέσεών μας με την Τουρκία προσπαθούμε να αναλύσουμε τους στόχους της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής με βάση δύο κυρίως κριτίρια. Το ένα έχει σχέση με τους γεωπολιτικούς στόχους κι επιδιώξεις του δύστροπου γείτονά μας. Διαπιστώνουμε έτσι μια τάση επεκτατισμού που κατά τα μεταπολεμικά κυρίως χρόνια χαρακτηρίζει σχεδόν απόλυτα τις επιλογές της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Χωρίς ορατά όρια στις εξωτερικές της επιδιώξεις η Τουρκία είναι δεδομένο πως δε διστάζει να ανοίγει μέτωπα με τους γείτονές της. Με στήριγμα κυρίως την πληθυσμιακή της υπεροπλία αλλά και μια σημαντική υλικοτεχνική υποδομή της στρατιωτικής της μηχανής, αποτέλεσμα κυρίως της παρουσίας της στη Δυτική Συμμαχία, η Τουρκία δε φοβάται να διακινδυνεύσει ή και να προκαλέσει εντάσεις με τις γειτονικές της χώρες.'

Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Ο Ισλαμικός Φανατισμός και οι Κίνδυνοι για την Ελλάδα, εκδ. Libro

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου