ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ HOMO SAPIENS


Με μικρές χαρακιές ο άνθρωπος του Κρο-Μανιόν σημείωνε τις φάσεις της σελήνης πάνω στις λαβές των εργαλείων του κι όπως δούλευε τη συλλογιζόταν. Ζώα. Ορίζοντας. Πρόσωπο σε νερόλακκο. Σε κάθε ιστορία που αφηγούμαι έρχεται μια στιγμή που δεν μπορώ να δω παραπέρα. Μισώ αυτή τη στιγμή. Γι’ αυτό αποκαλούν τυφλούς όσους αφηγούνται ιστορίες- προσβολή.

* * *

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑ


Με παρότρυνε να περιφέρομαι στο εργαστήριό του. Δεν με έβαζε να ποζάρω. Σχεδίαζε χωρίς να κοιτάζει το χαρτί. Σχεδίαζε στο πάτωμα. Ακολούθησε τις γραμμές, έλεγε, κοίτα τι βρίσκεται γύρω σου. Ένα λεπτό χέρι κάνει το πρόσωπο να μοιάζει πιο θλιμμένο. Περιγράφοντας σκιές μίκραινε, κατεργάρικα.

* * *

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙΣ


Ταξίδεψα σ’ έναν τόπο ερειπωμένο. Υπήρχαν τρεις αυλόπορτες που έχασκαν μισάνοιχτες κι ένας φράχτης που έγινε κομμάτια. Δεν ήταν το ερείπιο ενός άλλου συγκεκριμένου πράγματος. Ήρθε ένας τόπος και συνετρίβη εκεί. Και μετά παρέμεινε ένας ερειπωμένος τόπος. Πάνω του έπεσε φως.

* * *

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ


Ο Κάφκα συνήθιζε να βάζει το ρολόι του μιάμιση ώρα μπροστά. Η Φελίτσε διαρκώς το διόρθωνε. Παρ’ όλα αυτά επί πέντε χρόνια ζούσαν σαν παντρεμένοι. Έφτιαξε έναν κατάλογο με τα υπέρ και τα κατά του γάμου, συμπεριλαμβανομένης της αδυναμίας ν’ αντέξει την κακοποίηση του εαυτού του (υπέρ) και τη θέα των νυχτικών απλωμένα στο κρεβάτι των γονιών του στις 10.30 (κατά). Η αιμορραγία τον έσωσε. Όταν οι γιατροί στο σανατόριο τον συμβούλευσαν να μη μιλάει, γέμισε το πάτωμα γυάλινες προτάσεις. Η Φελίτσε, λέει μία από αυτές, είχε πολύ γυμνότητα ακόμη μέσα της.

* * *

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ


Ο λόγος που πίνω είναι για να καταλαβαίνω τον κίτρινο ουρανό τον απέραντο κίτρινο ουρανό, είπε ο Βαν Γκογκ. Όταν κοίταζε τον κόσμο, έβλεπε τα καρφιά που προσκολλούσαν χρώματα στα πράγματα και είδε ότι τα καρφιά πονούσαν.



Αν Κάρσον, Λίγα Λόγια, μτφρ. Χάρης Βλαβιανός, εκδ. Πατάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου