'Το Ταξίδι μέσα στο χειμώνα ήταν μια αφήγηση γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο. Η ιστορία ξετυλιγόταν σ’ ένα μισοφανταστικό περιβάλλον, όπου ο βαρύς ουρανός, τα πυκνά σκοτεινά δάση, οι απαλοί λόφοι και οι διώρυγες με τους σκουροπράσινους υδατοφράκτες θύμιζαν με κάποια επίβουλη επιμονή τα τοπία της Φλάνδρας και των Αρδεννών. Το βιβλίο χωριζόταν σε δύο μέρη: το πρώτο και συντομότερο ξαναζωντάνευε με σιβυλλικούς όρους ένα ταξίδι μυσταγωγικό, κάθε σταθμός του οποίου φαινόταν να συνεπάγεται μία ήττα, και στο οποίο ο ανώνυμος ήρωας, που κατά πάσα πιθανότητα ήταν νέος, έφθανε σε μια λίμνη πνιγμένη σε πυκνή ομίχλη. Εδώ τον περίμενε ένας βαρκάρης που θα τον μετέφερε σ’ ένα απόκρημνο νησί όπου ορθωνόταν ένα ψηλό και σκοτεινό κτίριο. Μόλις ο νέος πάτησε το πόδι του στο στενό γεφυράκι, που ήταν και το μοναδικό μέσον πρόσβασης στο νησί, εμφανίστηκε μπροστά του ένα παράξενο ζευγάρι: ένας γέρος άνδρας και μια γριά γυναίκα, τυλιγμένοι και οι δύο μέσα σε μακριές μαύρες κάπες, που θαρρείς πως αναδύθηκαν από την ομίχλη, τον ζύγωσαν, τον άρπαξαν από τους αγκώνες, σφίχτηκαν όσο γινόταν απάνω στα πλευρά του και έτσι, σχεδόν κολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλο, σκαρφάλωσαν ένα ανηφορικό και ολισθηρό μονοπάτι, μπήκαν στο σπίτι, ανέβηκαν μία ξύλινη σκάλα και έφτασαν σ’ ένα δωμάτιο. Εδώ, οι δύο γέροι εξαφανίστηκαν με τον ίδιο ανεξήγητο τρόπο με τον οποίο είχαν εμφανιστεί, αφήνοντας το νεαρό μόνο του στη μέση του δωματίου. Η επίπλωση ήταν υποτυπώδης: ένα κρεβάτι με λουλουδάτο κάλυμμα, ένα τραπέζι, μια καρέκλα. Μια φωτιά σπινθηροβολούσε στο τζάκι. Το φαί ήταν έτοιμο στο τραπέζι: φακές σούπα και τσίχλες. Από το ψηλό παράθυρο του δωματίου ο νέος ατένισε την πανσέληνο που ξεπρόβαλε πίσω από τα σύννεφα, κατόπιν, κάθισε στο τραπέζι και άρχισε να τρώει. Εδώ, με το μοναχικό αυτό δείπνο, τελείωνε και το πρώτο μέρος του βιβλίου.'

Ζορζ Περέκ, Ταξίδι στο Χειμώνα, μτφρ. Ιωάννα Κυριακοπούλου, εκδ. Χατζηνικολή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου