ΟΠΩΣ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ


νούμερο ένα σε όλα δεν υπήρξε δεν υπάρχει δεν θα υπάρξει
άντρας πιο ντούρος από μένα στο κρεβάτι
έκανα μια φορά μιαν υπηρέτρια
δεκάξι απανωτές φορές να χύσει

εγώ είμ’ αυτός που ανακάλυψε την Γκαμπριέλα Μιστράλ
πριν από μένανε κανείς δεν ήξερε τι είναι ποίηση
είμαι αθλητής: τρέχω το κατοστάρι
σ’ ένα ανοιγοκλείσιμο ματιού

πρέπει να ξέρετε ότι εγώ έφερα στη Χιλή
τον ομιλούντα κινηματογράφο
από μια άποψη μπορεί κανείς να πει
ο πρώτος ότι είμ’ επίσκοπος αυτής της χώρας
ο πρώτος κατασκευαστής καπέλων
το πρώτο άτομο που οραματίστηκε
τη δυνατότητα των πτήσεων στο διάστημα

εγώ ’μαι που ’λεγα στον Τσε Γκεβάρα «Bolivia no»
με πλήθος λεπτομέρειες του εξήγησα
και τον προειδοποίησα πως τη ζωή του ρίσκαρε

αν μ’ είχε ακούσει
δε θα πάθαινε ό,τι έπαθε
Θυμόσαστε τι έπαθε ο Τσε στη Βολιβία;

ηλίθιο με λέγαν στο γυμνάσιο
όμως εγώ ήμουν ο πρώτος μαθητής στην τάξη
ακριβώς όπως με βλέπετε εσείς τώρα
νέος – ωραίος – έξυπνος
διάνοια θα έλεγα
─ακαταμάχητος─
με μια ψωλή Χριστέ και Παναγιά μου
που οι μαθήτριες από μακριά τη διακρίνουν
αν κι εγώ πασχίζω να την κρύψω όσο γίνεται.

* * *

ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ


Ι

Ένα παιδί προσγειώνεται στον πύργο της μητρόπολης
και με του ρολογιού τους δείχτες αρχίζει και παίζει
πάνω τους ακουμπώντας την πορεία τους σταματά
και ως δια μαγείας πετρώνουν οι περαστικοί
σε στάσεις όπως
με το ’να πόδι στον αέρα
κοιτώντας προς τα πίσω σαν του Λωτ τη στήλη
ανάβοντας τσιγάρο κτλ κτλ.
αρπάζει ύστερα τους δείχτες και τους περιστρέφει ξέφρενα
τους σταματάει ξαφνικά─ τους γυροφέρνει ανάποδα
και οι περαστικοί ηλεκτρισμένοι τρέχουν─ σταματούν απότομα
υποχωρούνε με τρελή ταχύτητα
σαν τις εικόνες στις βουβές ταινίες μένουνε μετέωροι
μπρος πίσω τριποδίζουν
ή βαδίζουνε επίσημα με βήμα αργό
σ’ αντίθετη κατεύθυνση από του ρολογιού τους δείχτες.
Ένα ζευγάρι παντρεύεται─ κάνει παιδιά και χωρίζει σε κλάσματα δευτερολέπτου
τα παιδιά παντρεύονται κι αυτά─ πεθαίνουν.

Στο μεταξύ το παιδί
Θεός ή όπως θέλεις πες το
Μοίρα ή μόνο Χρόνος σκυλοβαριέται
και ξαναρχίζει να πετά προς το νεκροταφείο.


ΙΙΙ

Πεθαίνοντας στα γέλια το παιδί γυρνάει στην πόλη
κάνει να εμφανιστούνε τέρατα
προκαλεί σεισμούς
τρέχουν γυμνές γυναίκες μαλλιαρές
γέροι που μοιάζουν έμβρυα γελάνε και καπνίζουν.

Ξεσπάει μια θύελλα ηλεκτρική
που κορυφώνεται με την εμφάνιση μιας σταυρωμένης κόρης.

* * *

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ


Χ

Τάισε με χολή τις μέλισσες
Μπόλιασε με σπέρμα το στόμα
Γονάτισε σε μια λίμνη αίματος
Φταρνίσου μες στον νεκροθάλαμο
Άρμεξε μιαν αγελάδα
Και περίλουσέ την με το ίδιο της το γάλα.


ΧΙΙ

Εγώ δε θλίβομαι εύκολα
Για να ’μια ειλικρινής
Και τα κρανία ακόμη με κάνουν να γελώ.
Σας χαιρετά με δάκρυα αίματος
Ο ποιητής που κοιμάται σ’ ένα σταυρό.


ΧV

Για τελευταία φορά το ξαναλέω
Οι προνύμφες είναι θεές
Οι πεταλούδες είναι άνθη σ’ αέναη κίνηση
Χαλασμένα δόντια
                        δόντια που θρύβουν
Στην εποχή ανήκω του βωβού σινεμά.

Το γαμήσι είναι πράξη λογοτεχνική.

* * *

AGNUS DEI


Χωμάτινος ορίζοντας
                                   χωμάτινα άστρα
Δάκρυα και λυγμοί πνιγμένοι
Στόμα που φτύνει χώμα
                                   δόντια μαλακά
Κορμί που δεν είναι παρά ένα σακί χώμα
Χώμα με χώμα - χώμα με σκουλήκια.

Ψυχή αθάνατη - πνεύμα χωμάτινο.

Αμνέ του θεού που ξεπλένεις τις αμαρτίες του κόσμου
Πες μου πόσα μήλα υπάρχουν στον γήινο παράδεισο.

Αμνέ του θεού που ξεπλένεις τις αμαρτίες του κόσμου
Κάνε μου τη χάρη να μου πεις την ώρα.

Αμνέ του θεού που ξεπλένεις τις αμαρτίες του κόσμου
Δώσ’ μου το μαλλί σου να φτιάξω ένα πουλόβερ.

Αμνέ του θεού που ξεπλένεις τις αμαρτίες του κόσμου
Άσε μας να γαμούμε εν ειρήνη:
Μη χώνεις τη μύτη σου σ’ αυτή την ιερή υπόθεση.



Νικανόρ Πάρα, Ποιήματα Επείγουσας Ανάγκης, μτφρ. Αργύρης Χιόνης, εκδ. Γαβριηλίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου