Ο Άλλος


Επινόησε ένα πρόσωπο για τον εαυτό του
                        Πίσω από αυτό
Έζησε, έσβησε και αναστήθηκε
Πολλές φορές.
                                Το πρόσωπό του σήμερα
Έχει τις ζάρες εκείνου του προσώπου.
Αυτές δεν έχουν προσωπείο.

* * *

Χωριό


Οι πέτρες είναι χρόνος
                                   Ο άνεμος
Αιώνες ανέμου
                        Τα δέντρα είναι χρόνος
Οι άνθρωποι είναι πέτρες
                                   Ο άνεμος
Αναστρέφεται και βουλιάζει
Σα μια πέτρινη μέρα

Δεν υπάρχει εδώ νερό παρ’ όλη τη λάμψη των ματιών σου.


* * *

Towbridge Street, 4


Αυτή η ώρα έχει το σχήμα μιας παύσης
Αυτή η παύση έχει το δικό σου σχήμα
Εσύ έχεις το σχήμα μιας πηγής καμωμένης
Όχι από νερό αλλά από χρόνο
Τα μέλη μου σκιρτούν στο άγγιγμά σου
Ό,τι ήμουν είμαι ακόμα δεν είμαι
Η ζωή μου δίχως βάρος
                                   -το παρελθόν λιγοστεύει
Το μέλλον λίγο νερό στα βλέφαρά σου.



Οκτάβιο Παζ, Σύντομα Ποιήματα, μτφρ. Αντώνης Μακρυδημήτρης, εκδ. Ταξιδευτής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου