ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΖΩΗ


Ατέλειωτη η λαμπρή ζωή του κόσμου
ατέλειωτος ο λατρευτός του βίος κι η ανάσα
οι λατρευτές του έμβιες υπάρξεις
ν’ ακούν και να βλέπουν
να αισθάνονται και να νοούν
να γελούν και να χορεύουν
να τραγουδούν και να μιλούν
ατέλειωτα απογεύματα και βράδια
αγάπης κι έκστασης κι απελπισίας
να πίνουν και να μαστουρώνουν
να τραγουδούν και να μιλούν
στ’ ατέλειωτα Άμστερνταμ της ζωής
μ’ ατέλειωτες χαώδεις συζητήσεις
ατέλειωτων καφέδων
σε καφενέδες φιλολογικούς
κάτι πρωινά όλο βροχή
[…]
Α! Ναι! Μα! Ναι! Η ατέλειωτη ζωή κι η αγάπη
το κουκούλωμα κι η αγάπη τα φιλιά κι οι σκοτωμοί
Ατέλειωτη η κρεατομηχανή της ζωής
ηχεί ανασαίνει γέννα
γυρίζοντας μέσα στο χρόνο
ατέλειωτοι κόσμοι ατελείωτων ημερών
σε φθινοπωρινές πρωτεύουσες
με δρόμους φλεγόμενους απ’ τα πεσμένα φύλλα
Ατέλειωτα όνειρα κι ο ύπνος να κατεβάζει
τα σηκωμένα μανίκια της έγνοιας
να ξετυλίγει τους λαβυρίνθους της σκέψης
και τα λαβυρινθόνειρα του έρωτα
τα ελάσματα του πόθου
να μακραίνει
εκατομμύρια ακατανόμαστα φινάλε
Ατέλειωτοι οι φλεγόμενοι ουρανοί
ατέλειωτοι γαλαξίες γυρίζουν
ο κόσμος τρίβεται πάνω σε μανιτάρια πύρινα
[…]
Τέλος δεν έχουν του έρωτα οι ήχοι
τα κρεβάτια να κουνιούνται και να τρίζουν
τα βογκητά των εραστών όταν το κάνουν
τέλος δεν έχουνε οι στεναγμοί της έκστασής τους
οι φωνές του προηγούμενου οργασμού
[…]
Ατέλειωτα τηλεφωνήματα στην άκρη του κόσμου
εραστές που περιμένουν στους σταθμούς
φωνές πουλιών στους λόφους και τα κεραμίδια
κραξίματα κοράκων στον ουρανό
Χτυπήματα του κρίκετ
Θάλασσες ταραγμένες νερά ηχηρά
να ‘ρχονται και να φεύγουν σε μακριά ρυάκια
ο παφλασμός των ρευμάτων
στις ίδες του φθινοπώρου
φιλιά αλμυρά ζωοποιά.
Ατέλειωτα να ηχούν κουδούνια της θαλάσσης
μακριά πάνω απ’ τους φράχτες και τις σούδες της ζωής
κι οι καμπάνες όλο να χτυπούν
σ’ άδειες εκκλησίες και πύργους ρολογιών
Τέλος δεν έχουν οι καταστροφικές εξαγγελίες
του μαλλιαρού μακάριου ανθρώπου
Η ξεκούρδιστη κοιμισμένη καρδιά του κόσμου
ατέλειωτα να φέγγει μες στο χρόνο
[…]
Η πόλη καίει με το φως που απόμεινε
τις άγριες μπουρδελοσυνοικίες που αστράφτουν
μ’ ατέλειωτα πορνό και πούτσους από ΝΕΟΝ
και δονητές που ατέλειωτα χτυπιούνται
σ’ έρημες σοφίτες εγκαταλελειμμένων σπιτιών
ατέλειωτο μασούλημα
σάντουιτς πόθου
ζουμερών μπριζόλων έρωτα
ατέλειωτα όνειρα και οργασμοί
ιεροτελεστίας εφορίας και ιεροτελεστίες διεξόδου
πτήσεις καρπερών πουλιών πάνω απ’ τις σκεπές
και γεννοβόλημα αυτών σε φωλιές και τύμβους
Πειρασμοί και προσπάθειες της σάρκας
επιπλωμένα δωμάτια ερώτων
που τραγουδούν πληγωμένα περιστέρια
Τέλος δεν έχουν οι γεννήσεις παιδιών
που σπέρνουν η λαγνεία και η αγάπη
Τέλος δεν έχει το γλυκό ξύπνημα των αισθήσεων
Τέλος δεν έχουν οι πικροί μάταιοι θάνατοί τους
[…]
Γιατί θα υπάρξει τέλος
στους σκυλομούρηδες θεούς
με ιπτάμενα παπούτσια και μηχανικές παντόφλες
με καουμπόικες μπότες και τσίγκινα καπέλα
πατώντας κουμπιά σε ανθρακωρυχεία
Γιατί τέλος δεν έχουν οι εναπομένουσες επιλογές
σε σκοτεινά μυαλά που ξάφνου λάμπουν
στα μονοπάτια της δόξας
στους πράσινους γίγαντες της τύχης
στ’ αγκίστρια τη ελπίδας να ψαρεύουν μες στο βούρκο
στους μακρινούς λόφους και τα πουλιά των θάμνων
στα κρυμμένα ρεύματα φωτός και τις ανήκουστες μελωδίες
στις γλυκές σιωπηλές σκέψεις
στην απόλυτη πλήρωση και τα Στάτους
στους καθημερινούς ευτυχείς θανάτους των ψυχών
στα πήλινα ψωλιά
και στα πόδια με παπούτσια που τρέχουν
στην προκυμαία
[…]



Λόρενς Φερλινγκέτι, Ατέλειωτη Ζωή, μτφρ. Γιώργος Μπλάνας, εκδ. Ελεύθερος Τύπος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου