'Ο υπέρμετρος και παρατεταμένος φόβος αλλοιώνει το υποθαλάμιο-υποφυσιακό-επινεφρίδιο σύστημα, που είναι υπεύθυνο για τη ρύθμιση της ζωτικής μας ισσοροπίας. Αυτός ο βασικός άξονας συνδέει τον υποθάλαμο -υπεύθυνο για τη ρύθμιση των συναισθημάτων  και κάποιων βασικών λειτουργιών όπως η θερμοκρασία, η πείνα και ο πόνος- με την υπόφυση. Από το θεμελιώδη αυτό αδένα, που βρίσκεται στη βάση του κρανίου, εξαρτάται η παραγωγή, μεταξύ άλλων, των φλοιοεπινεφριδιοτρόπων ορμονών που διεγείρουν τους επινεφρίδιους αδένες, οι οποίοι εκκρίνουν τις ουσίες που ελέγχουν την ικανότητα αντίδρασής μας στο άγχος και τους κινδύνους. Η επίμονη ανησυχία ή το άγχος βλάπτουν το ανοσοποιητικό σύστημα κι αλλοιώνουν τη δραστηριότητα ορισμένων μεταβιβαστών στον εγκέφαλο -συγκεκριμένα, της σεροτονίνης και της ντοπαμίνης- που είναι υπεύθυνοι για τη διαμόρφωση της ψυχικής μας κατάστασης και η έλλιψή τους μας προδιαθέτει για αποθάρυνση κι απελπισία. Με τον καιρό, αυτό το εκρηκτικό αλλά αθόρυβο μείγμα φόβου κι ανικανότητας εξαλείφει την ελπίδα μας και καταστρέφει σταδιακά τη ζωή μας.'

Λουίς Ρόχας Μάρκος, Η Δύναμη της Αισιοδοξίας, μτφρ. Μαρία Σπανού, εκδ. Ωκεανίδα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου