'Σαν καλλιτέχνης προσπάθησα να ταυτίσω τον έρωτα με την τέχνη και τότε ανακάλυψα την εξιδανίκευση.
   Πολλοί ψυχαναλυτές προσπάθησαν να εξηγήσουν και να καθορίσουν την εξιδανίκευση με εκλαϊκευμένο τρόπο και να την ξεχωρίσουν από άλλα παραπλήσια αισθήματα.
   “... Η σεξουαλική διέγερση μπορεί να είναι έντονη” λέει ο Havelock Ellis, “αλλά ταυτόχρονα μπορούμε να τη συνδέσουμε με ανώτερες συγκινησιακές και πνευματικές δραστηριότητες...”
   Μέχρι και ο δύσκολος Φρόιντ αναγνωρίζει την εξιδανίκευση, όταν διατυπώνει (στα 1918) πως ο ενστικτώδης παράγοντας της ζωής διαμορφώνει τον πυρήνα εκείνης της εξιδανικεύουσας αναλογίας της ψυχής, που με το όνομα “Ασυνείδητο” της αποδίδει μια τόσο μεγάλη επίδραση. Παρατηρεί ακόμη πως πολλοί καλλιτέχνες φαίνονται προικισμένοι με μια ιδιαίτερα έντονη ικανότητα εξιδανίκευσης.
   Ευτυχώς υπάρχουν πολλά ζευγάρια που κράτησαν τη “χρυσή απόσταση” και ανακάλυψαν στις σεξουαλικές σχέσεις τους την εξιδανίκευση.

   Όταν έπεσα δίπλα στο γυμνό κορμί της Στεφανίας, δεν κοίταξα να ικανοποιήσω τον εαυτό μου ή να σβήσω τον πόθο μου που σε τελευταία ανάλυση θα κρατούσε τόσο λίγο.
   Ένα δεκαεπτάχρονο κορίτσι με ήθελε σαν αγαπημένο  –εραστή– σύντροφο στη ζωή, στον έρωτα, στις χαρές και τις λύπες.
   Η ερωτική της ζωή μόλις άρχιζε, κι εγώ που είχα κάποια πείρα, έπρεπε να ήμουν προσεκτικός και άψογος.
   Πολλά νέα κορίτσια με ρομαντικές τάσεις και απεριόριστες ψυχικές αρετές, που πίστευαν στην “εξιδανίκευση”, απογοητεύτηκαν τόσο τρομερά από την πρώτη τους αυτή “ερωτική εμπειρία” –γιατί έτυχε ο σύντροφός τους να έχει μεσάνυχτα από τέχνη και φαντασία στον έρωτα– με αποτέλεσμα να νιώθουν αποστροφή, απέχθεια ή τέλεια αδιαφορία σε όλη τους τη ζωή για την υπέροχη αυτή απόλαυση που δικαιούται κάθε άνθρωπος.
   Όταν στις δώδεκα το μεσημέρι σταματήσαμε τα ερωτικά παιχνίδια, διαπίστωσα με χαρά πως στις έξι ολόκληρες ώρες που κράτησε ο έρωτάς μας, η Στεφανία είχε φτάσει στον ολοκληρωμένο οργασμό τρεις φορές και άλλες τόσες εγώ.
   Σε λίγο έγειρε το όμορφο κεφαλάκι της πάνω στο γυμνό μου μπράτσο, με κοίταξε μ’ ένα τρυφερό βλέμμα γεμάτο ικανοποίηση και λατρεία, έκλεισε τα μεγάλα σμαραγδιά της μάτια και αποκοιμήθηκε.
   Φίλησα απαλά το ιδρωμένο της μέτωπο, τη σκέπασα με το σεντόνι κι έκανα το ίδιο.'


Θέμης Κελέκης, Το Κορίτσι της Άλλης Ζωής, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου