Μες στο δρόμο - JULES LAFORGUE


Είναι το πεζοδρόμιο με τα χαμόφυτά του.
Αχρεία αρσενικά, εγκυμονούντα θηλυκά,
Ένα απαρηγόρητο όργανο κρώζοντας τα παράπονά του,
Οι άμαξες, οι εφημερίδες, η ρεκλάμα και οι κραυγές.

Και μπροστά στα καφέ όπου μαραζωμένοι άνθρωποι
Με μάτι άδειο και βουβό τα αψέντια τους χαζεύουν
Παρελαύνει το σμάρι των πορνών με χείλη μπογιατισμένα
Κοστολογώντας τα κάλλη τους των μακάβριων ουρί.

Και η Γη πάντα στις αχανείς στέπες βουλιάζει,
Πάντα, και σε χίλια χρόνια το Παρίσι δε θα είναι παρά
Μια έρημος όπου θα καταφθάνουνε άγνωστα κοπάδια.

Ωστόσο πάντα ονειρευόσαστε, αμόλυντα αστέρια
Κι εσύ θα είσαι τότε μακριά, επίγεια νησίδα,
Γυρίζοντας πάντα, πάντα βγάζοντας τον παλαιό λυγμό σου.

*

Μαύρος ποιητής - ANTONIN ARTAUD


Μαύρε ποιητή, ο μυχός μιας μικρής παρθένας
σε στοιχειώνει
ποιητή στυφέ, βράζει η ζωή
και ζεματάει η πόλη,
κι ο ουρανός σουρώνει σε βροχή,
στην καρδιά της ζωής η γραφίδα σου γδέρνει.

Δάσος, δάσος, μάτια βρίθουν
στα πολλαπλασιασμένα κουκουνάρια πάνω·
μαλλιά καταιγίδας, οι ποιητές
καβαλικεύουνε άλογα, σκυλιά.

Τα μάτια λυσσομανούν, συστρέφονται οι γλώσσες
ξεχύνεται μες στα ρουθούνια ο ουρανός
σαν γάλα θρεπτικό και γαλανό·
απ’ τα στόματά σας κρέμομαι
γυναίκες, καρδιές όξινες σκληρές.

*

Διαθήκη - ROGER GILBERT-LACOMPTE


Έρχομαι από μακριά από πολύ πιο μακριά
Από όσο θα μπορούσε κάποιος να πιστέψει
Και τα όρια της νύχτας των ονείρων της πείνας
Ξέρουν μοναχά την ιστορία μου
Με τα νύχια της με τα δόντια της αυτή που είναι παντού Με πόνεσε
Και ειδικά ειδικά το φοβερό λασπερό της βλέμμα
Με πόνεσε
Εάν τώρα κοιμάμαι αγκυροβολημένος στο λιμάνι της δυστυχίας
Είναι που δεν μπόρεσα ποτέ να πω φτάνει
Στην αθλιότητα
Έπεσα στον πάτο του κόσμου
Και χωρίς πυρσό
Βυθισμένος στα έγκατα της λησμονιάς γεμάτης αχρείους οίκτους
Όμορφης μόνο για μένα

*

Κάθοδος - GÉRALD NEVEU


Πικρή μου δροσιά
Στα συσπασμένα στόματα
Μην εγκαταλείπεις

Αυτά τα τρεμάμενα φώτα
Μήτε αυτήν την πυκνότητα
Όπου βλασταίνουν η δίψα
η πείνα

Ίσως μέσα στα στήθη
Ένα ρόδο
Να γρηγορεί για την επακριβή μονοτονία
Των άστρων

Ίσως ένας σκύλος
Ένας θάμνος από παράθυρα
Ίσως μια γυναίκα με μπούστο φωτεινό

Ίσως ένας θάνατος
Και η απαλή κάθοδος στο νερό
Αυτών που γνωρίζουν.

*

Αποδημητικό που ’χει πιαστεί - OLIVIER LARRONDE


Νεκρά χρώματα άσχημου καιρού
Νοέμβριος με φτερούγες ταξιδιωτικές
— Όσες βαστάζουνε τα όσα —
Μόνο απ’ τις πτήσεις απομένει αυτό το ιδίωμα
Που πιάστηκε στην πηγή αφήνοντάς την
Που μία της αντάυγεια κρατούσε σε κλουβί
Χαμόγελο κυανό των ανοίξεων.

*

Αυτοκρατορία της συγνώμης - JEAN-PHILIPPE SALABREUIL


Ήλιος ψηλά στις στέγες τ’ ουρανού. Πάντα εδώ μέσα στα έγκατα. Ποιο κάλεσμα συνθαροίζει εκεί τα δάκρυα που έχουν το χρώμα της πέτρας. Ούτε ένα δέντρο δεν ακουμπά εκεί. Πού βρίσκει καλωσόρισμα στο σχέδιο των νερών; Είμαι εκεί με το χέρι χτυπώντας από την εξορία και σοβαρές οι σκέψεις μου ανάμεσα απ’ τα πουλιά της μέρας. Ένας χειμώνας χωρίς τέλος περνά σαν ποταμός αργός στις παρυφές της ησυχίας. Έχω δικαίωμα στη ζωή και να δαγκώνω τα ψωμιά από τον κονιορτό του χρόνου;
(Όχι απαντούν οι καπνοί έφοδοι μέσα στο γλαυκότερο του φωτός όχι. Η τακτοποίηση των ακατέργαστων λινών ίσαμε την καθαρή ψυχή του ανέμου. Η δηλητηριώδης μυρωδιά αυλόγυρων λέπρας που μεταναστεύουν ψηλά στις θάλλασες. Οι ισχνοί φεγγίτες πεταμένοι στον αέρα ανοικτοί σε πεδία απρόσιτης χλόης. Και οι θάνατοι που αναρριχούνται στη φοβερή σκάλα της λήθης. Όλα με εγκαταλείπουν σε ένα επίπεδο κατώτερο. Όλα μου λένε όχι.)
Είμαι αλλού στο βυθό του κόσμου. Ένα αποκοιμισμένο χιόνι επικρέμεται πάνω μου. Κι είναι η βαθμίδα των πηγών της καθαρής νύχτας. Δεν μπορεί κάποιος να γνωρίσει χώρα πιο σκοτεινή. Είναι καλύτερη από γενέθλια. Έχει βγει από εμένα. Τοποθετώ εκεί καθένα από τα βήματά μου όπως μια ανάβλυση σημύδων. Έπειτα οι χείμαρροι και τα βουνά σε αντιστοιχία με την καρδιά. Και ειδικά όταν ο ήλιος τρύπησε την επιφάνεια για να κατεβεί εδωνά. Τον είδα αργά να ξανθίζει και να παίρνει το δρόμο. Αυτό το άσυλο πέρας αυγής και απαρχή σκοταδιού. Αυτό το παρήγορο γλίστρημα μέσα στην αυτοκρατορία της συγγνώμης.



από το Γάλλοι Καταραμένοι Ποιητές: Απάνθισμα, 13ος - 20ός Αιώνας, μτφρ. Ελένη Κόλλια, εκδ. Ηριδανός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου