ΞΥΠΝΑΩ ΜΟΝΗ


Την ημέρα είναι εντάξει, έχω πράγματα να κάνω
Είμαι τόσο απασχολημένη που δεν αναρωτιέμαι πού να βρίσκεται εκείνος
Βαρέθηκα να κλαίω
Γι’ αυτό τελευταία όταν πιάνω τον εαυτό μου σ’ αυτή την κατάσταση
Κάνω στροφή 180 μοιρών
Μένω ξάγρυπνη, καθαρίζω το σπίτι
Τουλάχιστον δεν πίνω
Τρέχω δεξιά κι αριστερά, ώστε να μη σκέφτομαι ότι πρέπει να σκεφτώ
Εκείνη η σιωπηρή αίσθηση ικανοποίησης
Που όλοι νιώθουν
Εξαφανίζεται με το που δύει ο ήλιος

Αυτό το πρόσωπο στα όνειρά μου, μου ξεσκίζει τα σωθικά
Με πλημμυρίζει με τρόμο
«ποτισμένη» η ψυχή
Κολυμπάει μέσα στα μάτια μου δίπλα στο κρεβάτι
Χύνομαι επάνω του
Το φεγγάρι στάζει παντού
Κι εγώ ξυπνάω μόνη

Αν ήμουν η καρδιά μου
Καλύτερα να χτυπάω μέχρι να σπάσω
Μόλις σταματήσω, με προλαβαίνει ο ύπνος και μου κόβεται η ανάσα
Αυτός ο πόνος στο στήθος μου
Καθώς τελειώνει η μέρα μου
Με σκεπάζει το σκοτάδι και δεν μπορώ να ξεφύγω πια
Το αίμα μου παγώνει
Στέκομαι μπροστά του
Είναι η μόνη διαβεβαίωση που μπορώ να κάνω
Όταν φτάνει σε μένα
Στάζω για χάρη του απόψε
Έτσι όπως πνιγόμαστε μέσα μου, λουζόμαστε στο γαλάζιο φως.



της Έιμι Γουαινχάουζ από το Amy Winehouse: Η Bιογραφία του Chas Newkey–Burden, μτφρ. Παναγιώτης Τομαράς, εκδ. Κοάν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου