'Την επόμενη μέρα πήγαμε για ψάρεμα στο κανάλι. Ήμασταν εκεί μία ώρα πετώντας την πετονιά και δεν είχε τσιμπήσει ούτε ένα, όταν σηκώθηκε ένας παγωμένος αέρας και φύγαμε. Στην επιστροφή είχαμε πολύ χρόνο. Κάναμε μια παράκαμψη από έναν πολύ στενό δρόμο και πήγαμε να δούμε τα ερείπια ενός αγροκτήματος της Εποχής του Σιδήρου. Είναι ένας προστατευμένος αρχαιολογικός χώρος. Χρονολογείται γύρω στο 700 π.Χ. Ίσως λίγο παραπάνω. Σώζονται μόνο οι τοίχοι τεσσάρων κτιρίων, χτισμένοι με τεράστιες πέτρες. Υποθέτουν ότι μια πυρκαγιά κατέστρεψε το αγρόκτημα. Οι αρχαιολόγοι έφτιαξαν μια μακέτα. Είχε τέσσερα μεγάλα μέρη, μήκους πενήντα μέτρων, επί έξι ή έφτά μέτρα πλάτος. Τοίχους πολύ χαμηλούς και απλούς: μόνο σωροί από πέτρες, η μια πάνω στην άλλη, και αποπάνω τους μια στέγη από ξύλο και καλάμια. Ζούσαν όλοι μαζί: άντρες,  γυναίκες, παιδιά, αγελάδες, πρόβατα, γουρούνια. Έφτιαχναν κάποια αντικείμενα από σίδερο, παρασκεύαζαν μπίρα από σιτάρι, σούπες από λαχανικά και κρεμμύδια. Σε ορισμένα από εκείνα τα σπίτια ζούσαν τρεις ή τέσσερις άντρες και μία ή δύο γυναίκες. Έκαναν έρωτα όλοι μεταξύ τους, υποθέτω, και θα έκαναν παιδιά μεταξύ τους χωρίς κανείς να ξέρει ποιος είναι πατέρας του καθενός. Και θα απολάμβαναν απείρως ένα απλό ποτήρι μπίρα ή λίγη ζέστη ή την εποχή που θα έλιωνε το χιόνι και θα ερχόταν η άνοιξη ή το να μπορούν να ικανοποιούν τις σεξουαλικές τους ανάγκες. Θα πέθαιναν νέοι. Μια γρίπη ή μια μόλυνση σε έναν τραπεζίτη μπορούσε να τους μεταφέρει στη σύντομη μνήμη της λήθης. Γνώριζαν ότι δεν ήταν ανώτεροι από εκείνα τα γουρούνια με τα οποία μοιράζονταν τη στέγη, τη ζεστασιά και το φαγητό τους.
   Το αγρόκτημα βρίσκεται στη μέση ενός πυκνού και όμορφου δάσους. Περπάτησα προς τα εκεί, μέσα στην ησυχία, και αντιλήφθηκα εκείνο τον τρόπο ζωής σαν μια αχτίδα φωτός μέσα μου. Έχουν περάσει δύο χιλιάδες εφτακόσια χρόνια. Τίποτε. Μια ανάσα μέσα στο γαλαξία. Ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου στο σύμπαν. Αυτή η στιγμή ήταν αρκετή για να μας γεμίσει φιλοδοξίες και επιθυμίες. Μας έφτασε για να θεωρήσουμε ότι είμαστε πολύ σημαντικοί, καθοριστικοί, ανώτεροι, αιώνιοι. Μου άρεσε εκείνο το αγρόκτημα της Εποχής του Σιδήρου.'

Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες, Ο Έρωτας Νοστάλγησε την Κούβα, μτφρ. Κλαιοπάτρα Ελαιοτριβιάρη, εκδ. Μεταίχμιο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου