'Καθώς του φιλάω λαθραία το χέρι σε δημόσιο χώρο, μου λέει: Δε φοβάσαι μη μας δούνε; Κι απαντάω: Όχι, δε φοβάμαι μήπως μας δούνε˙ φοβάμαι μήπως δουν το ξεπερασμένο της χειρονομίας, κι αυτό ακριβώς σε ενοχλήσει.'

  'Εδώ και οκτώ μέρες δε βρίσκομαι σε συγγραφική άνθηση: μακριά από την απόλαυση της γραφής. Στεγνός, στείρος.'

  'Και μ’ όλα αυτά δεν έχω δει το πιπί ούτε ενός Κινέζου. Τι να μάθεις για ένα λαό, αν δε γνωρίσεις τη σεξουαλικότητά του;'

  'Πόσο έντονα μας κοιτάζουν! Ένταση μιας εντυπωσιακής, απίστευτης περιέργειας στο βλέμμα. Λες και αυτό το βλέμμα που απευθύνεται προς εμάς δεν αφορά το πρόσωπο, ούτε το σώμα, ούτε τον έρωτα, αλλά αφηρημένα και ουσιωδέστατα το είδος: είμαι αποστερημένος από το σώμα μου, προς όφελος της φύτρας μου.'

  'Η Γυναίκα, χωρίς παράβαση, να παίρνεται επιτόπου, έτσι.'


Ρολάν Μπαρτ, Τετράδια από το Tαξίδι στην Κίνα, μτφρ. Κατερίνα Σχινά, εκδ. Πατάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου