Ilse Aichlinger
Κατά παράδοξο τρόπο η καριέρα της είναι συνεπές αποτέλεσμα γενναίας έναρξης, ένδοξης συνέχειας και αναγκαστικού τέλους. (...) Αυτό που μετρούσε -και συνεχίζει να μετρά όλο και περισσότερο- είναι η επιτυχία και προπαντός η επιτυχημένη δημόσια εικόνα της: είτε πρόκειται για τις χορευτικές εμφανίσεις της, ομαδικές ή σόλο, είτε για την ιλιγγιώδη ελευθερία πάνω στα βουνά ή τις καταδύσεις στα βαθιά νερά στα ενενήντα ένας της χρόνια. Μας διαφεύγει το παράλογο όταν έχει επιτυχή έκβαση. Και σε πολιτικό επίπεδο αυτό γίνεται αντιληπτό πολύ καθυστερημένα.
Film und Verhängnis
Φρανκφούρτη 2001, σ.80 και 82 κ.ε.

*

Elisabeth Bronfen
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την επιρροή που άσκησε με την καινοτόμο τεχνική του μοντά και τη μουσική ρυθμικότητα των εικόνων στην αισθητική της διαφήμισης και των βιντεοκλίπ, στις ταινίες του Τζορζ Λούκας, στην τέχνη του Νιούτον και του Γουόρχολ ή ακόμη και στη φωτογράφιση μνημειωδών σωμάτων στις μοδάτες διαφημίσεις αρωμάτων. Μπορεί ένα μέρος της Ρίφενσταλ να είναι συμβατό με την ποπ, αλλά είναι αυτή η ίδια που εμπόδισε τα μάλα τη συζήτηση για αναγνώριση, την οποία νοσταλγεί απελπισμένα. Κατά βάθος παραμένει πάντα ο μονόλιθος, το απολίθωμα, το ακούσιο μνημείο της ηθικοπλαστικής απραξίας, που στο έργο της είναι συνδεδεμένη με την παγίωση της προσωπικής αισθητικής της.
Zeit Online, Die zerkratzte Schallplatte
15 Αυγούστου 2002


από το Λένι Ρίφενσταλ: Η Δύναμη της Θέλησης του Μάριο Λέις, μτφρ. Ιωάννα Αβραμίδου, εκδ. Μελάνι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου