'Αντιλαμβάνεται κανείς έναν τριαδικό ρυθμό, μία πρέπουσα ρυθμική ακολουθία, ίδια με την ανθρώπινη προφορά. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτός ο τρομακτικός θόρυβος γίνεται το ίδιο αποδεκτός με τον ήχο ενός σιντριβανιού. Φέρνει κανείς στο μυαλό του έναν πίδακα νερού, γιατί είναι συμμετρικός, μεθοδικός, αδιάκοπος, μαθηματικός. Η μουσική των σφαιρών. Η ανάσα του κόσμου. Διακρίνω ολοκάθαρα τον κορσέ μιας γυναίκας που σείεται από γλυκιά αναστάτωση. Υψώνεται και πέφτει. Είναι σφαιρικός. Ισχυρός. Οραματίζομαι τη Γιγάντισσα του Μποντλέρ. Η ασημένια σφυρίχτρα. Ο συνταγματάρχης τινάζεται μπροστά με ανοιχτά χέρια. Είναι η ώρα που ξεκινά η στρατιωτική επιχείρηση.'

Μπλεζ Σαντράρ, Σκότωσα, μτφρ. Γιάννης Λειβαδάς, εκδ. Futura

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου