'Ἡ ἀληθινὴ ἐπαφὴ μεταξύ τῶν ἀνρθώπων δὲν ἐγκαθίσταται παρὰ μὲ τὴ σιωπηλὴ παρουσία, τὴ φαινομενικὴ μὴ ἐπικοινωνία, τὴ μυστηριώδη καὶ δίχως λόγια ἀνταλλαγὴ σκέψεων ποὺ μοιάζει μὲ ἐσωτερικὴ προσευχή.'

  'Ξημερώματα, σὲ ἐκείνη τὴ νορμανδικὴ ἀκτὴ, δὲν ἤθελα κοντά μου κανέναν. Ἡ παρουσία τῶν γλάρων μ’ ἐνοχλοῦσε: τοὺς ἔδιωξα μὲ τὶς πέτρες. Ἀπὸ τὴν ὑπερφυσικὴ ὁξύτητα τῶν κρωγμῶν τους, κατάλαβα πὼς αὐτὸ ἀκριβῶς χρειαζόμουν· μόνον ὁ ὅλεθρος μποροῦσε νὰ μὲ ἠρεμήσει, καὶ γιὰ νὰ τὸν συναντήσω εἶχα σηκωθεῖ μὲ τὴν αὐγὴ.'

  'Κάθε σκέψη ἀπορρέει ἀπὸ μιὰν ἐμποδισμένη αἴσθηση.'

  'Ἄν θὲς νὰ γνωρίσεις μιὰ χώρα, καλύτερα νὰ καταπιαστεῖς μὲ τοὺς δευτεροκλασάτους συγγραφεῖς της· μόνον αὐτοὶ ἀντανακλοῦν τὴν ἀληθινή της φύση. Οἱ ἄλλοι καταγγέλουν ἤ ἀποσιωποῦν τὴ μηδαμινότητα τῶν συμπατριωτῶν τους: δὲν θέλουν οὔτε μποροῦν νὰ σταθοῦν στὸ ἴδιο ἐπίπεδο. Εἲναι ὕποπτοι μάρτυρες.'

  'Ἡ προτίμησή μου πρὸς τὰ ἱστορικὰ ἀναγνώσματα προῆλθε ἀπὸ τὴν προκατάληψή μου ἀπέναντι σὲ ὁτιδήποτε ἔχει αἴσιο τέλος.
   Στὶς ἰδέες δὲν ταιριάζει τὸ ψυχορράγημα· πεθαίνουν, βεβαίως, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ξέρουν νὰ πεθαίνουν, ἐνῶ ἕνα γεγονός δὲν ὑπάρχει παρὰ ἐν ὄψει τοῦ τέλους του. Ἱκανὴ συνθήκη γιὰ νὰ προτιμᾶ κανεὶς τὴ συντροφιὰ τῶν ἱστορικῶν ἀπὸ ἐκείνη τῶν φιλοσόφων.'


Εμίλ Σιοράν, Επιλογή από το De l’inconvénient d’être né, μτφρ. Αντώνης Καραβασίλης, εκδ. Στιγμή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου