'ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Καὶ τάς γ’ ἑταίρας φασι τὰς Κορινθίας,
ὅταν μὲν αὐτάς τις πένης πειρῶν τύχῃ,
οὐδὲ προσέχειν τὸν νοῦν, ἐὰν δὲ πλούσιος,
τὸν πρωκτὸν αὺτὰς εὐθὺς ὡς τοῦτον τρέπειν.

ΚΑΡΙΩΝ: Καὶ τούς γὲ παῖδάς φασι ταὐτὸ τοῦτο δρᾶν
οὐ τῶν ἐραστῶν ἀλλὰ τἀργυρίου χάριν.
ΧΡ: Οὐ τοὺς γε χρηστούς, ἀλλὰ τοὺς πόρνους· ἐπεὶ

αἰτοῦσιν οὐκ ἀργύριον οἱ χρηστοί.
ΚΑ: Τί δαί;
ΧΡ: Ὁ μὲν ἵππον ἀγαθόν, ὁ δὲ κύνας θηρευτικάς.

ΚΑ: Αἰσχυνόμενοι γὰρ ἀργύριον αἰτεῖν ἴσως
ὀνόματι περιπέττουσι τὴν μοχθηρίαν.'

*

'ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Κι οι εταίρες οι Κορίνθιες, όπως λένε,
αν κάποιο φτωχαδάκι τους την πέσει,
μήτε που δίνουν σημασία, στον πλούσιο όμως
αμέσως τουρλώνουν τον κώλο τους.
ΚΑΡΙΩΝΑΣ: Και τ’ αγόρια, λένε, το ίδιο κάνουν,
όχι για κείνους που αγαπούνε,
μα για τα λεφτά.
ΧΡ: Τ’ αγόρια τα ξετσίπωτα, όχι τα καλά·
αυτά δε γυρεύουν χρήμα.
ΚΑ: Και τι γυρεύουν;
ΧΡ: Ένα καλό άλογο, λαγωνικά.
ΚΑ: Ίσως επειδή ντρέπονται να ζητήσουν λεφτά,
σκεπάζουν με άλλο όνομα την ανωμαλία τους.'


Αριστοφάνης, Πλούτος, μτφρ. Τάσος Ρούσσος, εκδ. Κάκτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου