'Λάγνο αἷμα κυλάει στὶς φλέβες μου, δὲν μπορῶ νὰ τὸ ἀρνηθῶ, θὰ πρέπει ἐντούτοις νὰ ὑπάρχουν κάποιοι λόγοι βαθιὰ μέσα μου κρυμμένοι ποὺ μὲ ἐξώθησαν στὸ σημεῖο νὰ σχεδιάζω τὸ θάνατο τοῦ ἴδιου μου τοῦ ἄντρα. Πῶς, πότε, ἀπὸ ποιά σκοτεινὴ ρωγμὴ μπόρεσε μιὰ τέτοια ἐπιθυμία νὰ περάσει καὶ νὰ μὲ διαβρώσει ; Ποιός δὲν θὰ λύγιζε ὅμως στὸ τέλος, πιασμένος ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ στὶς ἐπίμονες τανάλιες κάποιου διεστραμμένου, ἔκφυλου καὶ μοχθηροῦ χαρακτήρα, ὅπως αὐτὸς τοῦ μακαρίτη τοῦ συζύγου μου, ὅση κι ἄν ἦταν ἡ τιμιότητα τῆς ψυχῆς του; Μήπως ὅμως δὲν ἦταν ἔτσι, ἀλλὰ ἐγὼ ἤμουν μιὰ γυναίκα ἡ ὁποία, ἐνῶ λόγω τῶν γονιῶν της καὶ τοῦ περιβάλλοντος μέσα στὸ ὁποῖο ἀνατράφηκε, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐμποτισμένη ἀπὸ τὸν παλιὸ φεουδαρχικό τρόπο σκέψης, ἀπὸ τὸ χαρακτήρα της κατεῖχε μιὰ ἀποτρόπαιη φύση ; Δὲν θὰ μποροῦσα νὰ πῶ τί ἀπ᾽ τὰ δυὸ συμβαίνει ἄν δὲν καθίσω νὰ τὸ σκεφτῶ πραγματικά. Ὄπως καὶ νὰ ᾽ναι ὅμως, τελικά, παρ᾽ ὅλα ὅσα συνέβησαν, ὑπῆρξα γιὰ τὸ σύζυγό μου μιὰ γυναίκα ἀφοσιωμένη. Τού χάρισα μιὰ ζωὴ εὐτυχισμένη τέτοια ὅπως τὴν εἶχε εύχηθεἶ, κι αὐτὸ εἲναι κάτι ποὺ μπορῶ νὰ τὸ ἰσχυριστῶ μὲ βεβαιότητα.'

Τζουνιτσίρο Τανιζάκι, Το Κλειδί, μτφρ. Παναγιώτης Ευαγγελίδης, εκδ. Άγρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου