'ἄλλον δ᾽ οὔτιν᾽ ἔγωγ᾽ οἶδα κλύων οὐδ᾽ ἐσιδὼν μοίρᾳ
τοῦδ᾽ ἐχθίονι συντυχόντα θνατῶν,
ὃς οὔτ᾽ ἔρξας τιν᾽ οὔτι νοσφίσας,
ἀλλ᾽ ἴσος ἔν γ᾽ ἴσοις ἀνήρ,
ὤλλυθ᾽ ὧδ᾽ ἀναξίως.
Τόδε δ᾽ αὖ θαῦμά μ᾽ ἔχει πῶς
ποτε πῶς ποτ᾽ ἀμφιπλήκτων
ῥοθίων μόνος κλύων, πῶς
ἄρα πανδάκρυτον οὕτω
βιοτὰν κατέσχεν·'

*

'μα σαν ετούτον δεν είδα κι ούτε άκουσα
κανένα σε τέτοια τριτοσκότεινη μοίρα
βαθιά βουλιαγμένο,
που δίχως κακό να ᾽χει κάμει
ή και να ᾽κλεψε κάτι
μα δίκιος σε δίκιους ανάμεσα
έτσι ανάξια χάνεται.
Κι αλήθεια ρωτιέμαι, μα πώς,
πώς ακούγοντας μόνο το βόγγο απ᾽ το κύμα
να χτυπάει με φόρα στους βράχους ολούθε,
την άντεξ᾽ ο έρμος μια τέτοια ζωή όλο δάκρυα.'


Σοφοκλής, Φιλοκτήτης, μτφρ. Τάσος Ρούσσος, εκδ. Κάκτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου