'Η εργατική τάξη είναι η άρνηση και η κρίση του καπιταλισμού, και γι’ αυτόν το λόγο η άρνηση και η κρίση του ίδιου του εαυτού της. Το να αρνηθεί κανείς το κεφάλαιο σημαίνει να αρνηθεί αυτό που δημιουργεί το κεφάλαιο, ήτοι την αφηρημένη ή αλλοτριωμένη εργασία. Το να αρνηθεί κανείς την αφηρημένη εργασία σημαίνει να αγωνιστεί για την απελευθέρωση εκείνου το οποίο αρνείται κάθε μέρα η αφηρημένη εργασία, δηλαδή να αγωνιστεί για την απελευθερωση του επωφελούς ή δημιουργικού πράττειν, του πράττειν εκείνου που ωθεί προς την ίδια του την απελευθέρωση. Η ταξική πάλη δεν είναι απλά η πάλη της εργασίας ενάντια στο κεφάλαιο, αλλά σε ένα πολύ βαθύτερο επίπεδο η πάλη του πράττειν ενάντια στην (αφηρημένη ή αλλοτριωμένη) εργασία και ως εκ τούτου ενάντια στο κεφάλαιο. Και αυτό σημαίνει την πάλη ενάντια σε ολόκληρο το οικοδόμημα της ταξικής διαστρωμάτωσης που έχει κατασκευαστεί στη βάση της αφηρημένης εργασίας· και αυτό σημαίνει την πάλη ενάντια στην ίδια την εργατική τάξη τόσο ως τάξη όσο και ως (αφηρημένα) εργατική.'

Τζον Χολογουέι, Γιατί ο Adorno; 2 Κείμενα για την Αρνητική Διαλεκτική και την Αρνητική Αυτονομία, μτφρ. Γιώργος Πέρτσας, εκδ. Στάσει Εκπίπτοντες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου